ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Λιβύη: «Οχι» των αντικαθεστωτικών σε επιτηρητές του ΟΗΕ



Αναδημοσίευση από το "ΒΗΜΑ"

«Δεν χρειαζόμαστε βοήθεια για τη διατήρηση της ασφάλειας» λένε οι εξεγερμένοι

Απορρίπτει το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο της Λιβύης την ιδέα των Ηνωμένων Εθνών να αναπτυχθεί στη χώρα οποιουδήποτε είδους διεθνής στρατιωτική δύναμη.

Τα Ηνωμένα Εθνη εξετάζουν το ενδεχόμενο να στείλουν στη Λιβύη στρατιωτικούς επιτηρητές που θα εξασφαλίσουν την ειρήνη και την ασφάλεια στη χώρα, ενώ θα την προετοιμάσουν και για δημοκρατικές εκλογές.

Ωστόσο, η ηγεσία των εξεγερμένων αντιδρά έντονα σε αυτό το ενδεχόμενο, λέγοντας ότι η χώρα τους δεν χρειάζεται καμία εξωτερική βοήθεια για να διατηρήσει την ασφάλεια.

Μπορούμε να στοχαστούμε την πολιτική ; (μέρος Ι)

Τίτλος αυτού του κειμένου είναι ο υπότιτλος του βιβλίου του Alain Badiou Η πολιτική και η λογική του συμβάντος” που εκδόθηκε το 1985. Όμως και το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι παρά αποσπάσματα απ' αυτό το βιβλίο, το οποίο έχει εκδοθεί στα ελληνικά σε μετάφραση Δ. ΒεργέτηΤ. Μπέτζελου από τις εκδόσεις “αλήthεια” το 2007. Τα προηγούμενα 22 χρόνια δεν βρέθηκε εκδότης να αναλάβει την έκδοση στη χώρα μας αυτού του βιβλίου. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Ποίος θα διακινδύνευε να εκδώσει ένα βιβλίο που θα ήταν εκδοτική αποτυχία; Και αυτή η εκδοτική “επιτυχία” ήταν εξασφαλισμένη από τις αντιλήψεις και το γενικότερο κλίμα που κυριαρχεί στην Αριστερά στον τόπο μας. Ποιός αριστερός στην χώρα μας θα διάβαζε αυτό το βιβλίο την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησε;

Υπενθυμίζουμε ότι το 1985 που γράφτηκε το βιβλίο, το Αφγανιστάν βρισκόταν υπό Ρωσική κατοχή και εδώ το ΚΚΕ, με τους Ανδρουλάκηδες, τους Λαφαζάνηδες την ιστορική ηγεσία του ΝΑΡ και πολλούς άλλους ακόμα, στήριζαν αυτήν την “ανθρωπιστική” βοήθεια των σοβιετικών. Γραμματέας του κόμματος ήταν ο Χαρίλαος, και στο ΚΚΣΕ ο Chernenko, ο οποίος πέθανε το Μάρτιο και ανέλαβε στην θέση του Γκορμπατσόφ. Την ίδια χρονιά ο Ανδρέας Παπανδρέου εγκαινιάζει το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και εξαγγέλλει την περιβόητη «αγορά του αιώνα». Αν κάποιος εκείνη την εποχή ισχυριζόταν ότι η Σοβιετική Ένωση μετά από 6 χρόνια θα είχε διαλυθεί, όλοι θα τον θεωρούσαν τρελό!

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Η “πρωτοπορία” στην πολιτική εναρμονίζεται με την λαϊκή παροιμία κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο”. Τότε κανείς δεν θα καταδεχόταν να συζητήσει αυτές τις θέσεις. Με όπλο τον “επιστημονικό σοσιαλισμό” και την “διεθνιστική αλληλεγγύη” το κείμενο αυτό θα είχε θεωρηθεί αντικομουνιστικό και αντιδραστικό. Σήμερα μερικοί – πολύ καθυστερημένα – έχουν κάνει μερικά βήματα και μπορούν να διαβάζουν και κάτι πέρα από τα “εκλεκτά έργα” που έχουν γράψει οι “κομμένες κεφαλές” του Μαρξισμού Λενινισμού, όπως για παράδειγμα μελετούν τον  Ντ. Χάρβεϊ. Όμως το τρένο για αυτή την αριστερά έχει χαθεί...


Σε κάποιο σημείο του βιβλίου, ο Badiou θέτει ένα ρώτημα, το οποίο παραμένει επίκαιρο αν και έχουν περάσει 30 χρόνια από τότε:

Ποιός είναι μαρξιστής σήμερα;

Η άμεση απάντηση που δίνει σε αυτή την ερώτηση είναι:

Είναι εκείνος που εγγράφεται ως υποκείμενο στην διαδικασία καταστροφής του μαρξισμού, εκείνος που διατυπώνει με τρόπο εμμενή τι πρέπει να πεθάνει, και κατά συνέπεια να πεθάνει και ο ίδιος, διευθετώντας αυτό τον θάνατο σε αιτία για μια ανασύνθεση της πολιτικής. Μπορεί τότε να παραχθεί, σ' όλη την έκταση αυτής της πρακτικής διαδικασίας, ο πραγματικά πολιτικός στοχασμός της καταστροφής του μαρξισμού.


Πριν ασχοληθούμε αναλυτικά με το περιεχόμενο αυτής της απάντησης, θα σταθούμε στο πως περιγράφει ο A. Badiou την κρίση του μαρξισμού:

Αναφορικά με την κρίση του μαρξισμού, οφείλουμε σήμερα να πούμε ότι είναι πλήρης. Δεν πρόκειται για ένα απλό κατηγόρημα εμπειρικού τύπου. Για λόγους που απορρέουν από την ουσία της, η κρίση ξετυλίγεται μέχρι τις ύστατες συνέπειές της, δηλαδή, στην περίπτωση του μαρξισμού έχει εισέλθει στο στάδιο της αποπεράτωσής της.

Για να στοχαστούμε τον πλήρη χαρακτήρα της κρίσης, θα χρειαστεί να επιστρέψουμε στο στοιχείο εκείνο που προσέδωσε στον μαρξισμό την ιδιότυπη ισχύ του, και το οποίο είναι η (διακεκλεισμένη πλέον) προδηλότητα των ιστορικών του αναφορικών.

Ο άξονας με βάση τον οποίο ο μαρξισμός επικυρώθηκε ως καθολική σκέψη της επαναστατικής δραστηριότητας, δεν ήταν ούτε η ερευνητική του ικανότητα, ούτε η αναλυτική του δύναμη, ούτε ο περίτεχνος χειρισμός, του οποίου ήταν εγγυητής, μιας μεγάλης αφήγησης της Ιστορίας. Ούτε επίσης αυτό που επέτρεπε ή υπαγόρευε, σε ζητήματα πολιτικής στράτευσης.

Όχι, εκείνο που προσέδωσε στον μαρξισμό την μοναδικότητά του σε σχέση με τις υπόλοιπες επαναστατικές θεωρίες του 19ου αιώνα ήταν το ιστορικά επιβεβαιωμένο δικαίωμα που είχε να θέτει σε κυκλοφορία τίτλους πίστεως επικαλούμενος την εγγύηση της Ιστορίας. Ο Μαρξισμός, και μόνο αυτός, παρουσιαζόταν σαν μια επαναστατική πολιτική θεωρία η οποία ήταν, αν όχι ιστορικά επιβεβαιωμένη (πρόκειται εν μέρει για άλλο ζήτημα), τουλάχιστον ιστορικά ενεργός.

Ο Μαρξισμός διέθετε για τουλάχιστον μισόν αιώνα μια ιστορική πίστωση. Αυτή η πίστωση εγγυόταν στην πραγματικότητα ότι η μαρξιστική πολιτική παρέμενε εναρμονισμένη με την ιδρυτική της κινητικότητα και συνιστούσε εξαίρεση απέναντι στο πολιτικό, νοούμενο ως αμιγώς θεωρησιακό και ανέκαθεν ξεπερασμένο σύστημα.

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

«Ένα εναίο ευρωπαϊκό κράτος είναι η μοναδική διέξοδος από την κρίση»

Αναδημοσίευση από Deutsche Welle


Η ευρωκρίση και τα εθνικά κοινοβούλια είναι κυρίαρχο θέμα στον γερμανικό τύπο. Η διαχείριση του χρέους στην ευρωζώνη περνά από αλλαγές στην κυριαρχία των χωρών-μελών της ΕΕ. Μήπως είναι η ώρα για τις ΗΠ της Ευρώπης;

Η είδηση για την αναμενόμενη συγχώνευση της Alpha Bank και Eurobank αναφέρεται σε όλες τις γερμανικές εφημερίδες. Να ξεκινήσουμε από αυτήν. Χαρακτηριστικό είναι το άρθρο του Γκερντ Χέλερ με τίτλο «Με ενωμένες δυνάμεις» στην εφημερίδα Tagesspiegel:

«Η κρίση χρέους επιταχύνει την διαδικασία σύγκλισης στον ελληνικό τραπεζικό τομέα. Με τη συγχώνευση μπορούν τα δύο χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα να αντιμετωπίσουν την κρίση χρέους και να διαχειριστούν καλύτερα το πρόβλημα ρευστότητας.
Οι ελληνικές τράπεζες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα αξιοπιστίας λόγω της άθλιας πιστοληπτικής αξιολόγησης της χώρας. Έτσι εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά η αναχρηματοδότηση και διαχείριση των πιστώσεών τους από την ΕΚΤ και από τις ενέσεις ρευστότητας της Τράπεζας της Ελλάδας…»

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Ποιός είναι ο πιο καλός ο "αντιιμπεριαλιστής";


Η εξέγερση στην Λιβύη είναι τελικά ο "δυνατός κρίκος" του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος στη χώρα μας. Αυτό το ζήτημα έγινε το πεδίο στο οποίο δοκιμάζονται οι δεσμοί και οι σχέσεις ανάμεσα στις αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ώστε να σφυρηλατηθεί στη συνέχεια σε υγιή θεμέλια η ενότητά τους αναφορικά με τις αντιιμπεριαλιστικές στρατηγικές ενάντια στην ΕΕ και την ΟΝΕ.

Στα πλαίσια αυτών των "δοκιμών" αναπτύσσεται έντονη αγωνιστική άμιλλα για το ποιός είναι ο πιο συνεπής αντιιμπεριαλιστής. Παρακάτω αναδημοσιεύουμε μια κριτική που ασκείται στο ΚΚΕ γιατί δεν είναι συνεπής αντιιμπεριαλιστική δύναμη. Μην πάει το μυαλό σας σε κανένα Π. Λαφαζάνη ή τίποτα αριστεριστές. Είναι μια "συντροφική" κριτική από συνεπείς "πατριωτικές" δυνάμεις, οι οποίες αγωνίζονται και αυτές για την "απελευθέρωση" της χώρας από τον "ιμπεριαλιστικό ζυγό":

Το «κόμμα του λαού» για την Λιβύη:

Το «κόμμα του λαού», το «τιμημένο» Κουκουέ, εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση για την κατάσταση στη Λιβύη: «Ο πόλεμος που εξαπέλυσαν οι ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις κατά της Λιβύης κορυφώνεται τις τελευταίες ώρες με λουτρό αίματος, αποτέλεσμα μαζικών σφαγών, κυρίως αμάχων, στην Τρίπολη και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Η πολεμική μηχανή των ΝΑΤΟ – ΗΠΑ και ΕΕ, με τους βομβαρδισμούς και με άλλες επεμβάσεις, είναι αυτή που καθορίζει τις στρατιωτικές εξελίξεις και έχει την ευθύνη για τα άγρια εγκλήματα κατά του λαού της Λιβύης. Οι δυνάμεις των λεγόμενων αντικαθεστωτικών, που ηγούνται πρώην συνεργάτες του Καντάφι, ακολουθούν και ολοκληρώνουν το αποτρόπαιο έργο. Για μια ακόμη φορά καταδεικνύεται πόσο μεγάλη είναι η υποκρισία, η κυνικότητα, η βαρβαρότητα των κυβερνήσεων ΗΠΑ και των χωρών της ΕΕ, καθώς και ο ρόλος των διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων που σιωπούν, συγκαλύπτουν και συμμετέχουν στην ιμπεριαλιστική προπαγάνδα. Ο στόχος του πολέμου δεν ήταν ο σύμμαχος των ιμπεριαλιστών Καντάφι, αλλά ο πλήρης έλεγχος των πετρελαίων και του φυσικού αερίου της Λιβύης, να ισχυροποιήσουν την παρουσία τους στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, σε βάρος των ανταγωνιστών τους».


Παρατήρηση 1: Πρόκειται για μια ακόμη «επετειακή» και αναμενόμενη αντιαμερικανική ανακοίνωση του ΚΚΕ.


Παρατήρηση 2η: Το ΚΚΕ είναι… ουδέτερο. Δεν είναι ούτε με τον Καντάφι, ούτε με τους επονομαζόμενους «αντικαθεστωτικούς», που τους αποκαλεί –και δικαίως- «πρώην συνεργάτες του Καντάφι». Η ουδετερότητα του ΚΚΕ έγκειται στο ότι στην Λιβύη δεν υπάρχουν –ούτε υπήρξαν ποτέ- κομμουνιστές και κομμουνιστικό κόμμα (ούτε καν μια χούφτα εξορίστων).


Παρατήρηση 3η: ΟΙ κουκουέδες, με τη γνωστή μικροψυχία που τους διακρίνει, αποκαλούν τον Συνταγματάρχη Καντάφι «σύμμαχο των ιμπεριαλιστών» (!!!) και ανακαλύπτουν ότι ο πόλεμος έχει στόχο τον πλήρη έλεγχο των πετρελαίων και του φυσικού αερίου της Λιβύης. Άρα, δεν τους τα εξασφάλιζε ο «σύμμαχός» τους, Καντάφι. Άρα, τι σόι «σύμμαχός» τους ήταν «σύντροφοι»; Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη…
 (από την "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ")

Άδωνις: Indymedia, θα σε συντρίψω!..

Αναζητώντας το “Το υποκείμενο που υποτίθεται πως γνωρίζει”...

Οι αόμματοι μαθητές

Ο χρόνος κατά τον οποίο ο Μαιτρ γνωρίζει αρκετά τη δύναμη και την αδυναμία του θεωρητικού συστήματος του, της τέχνης του, της θρησκείας του, συμπίπτει με την περίοδο που η εξουσία του είναι ελάχιστη. Ο μαθητής, ο απόστολος ο οποίος τυφλωμένος από το κύρος του Μαιτρ και την ευλαβή προσήλωση σε αυτόν αποστρέφει τους οφθαλμούς από την αδυναμία του θεωρητικού συστήματος της θρησκείας κτλ., έχει κατά κανόνα, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, μεγαλύτερη ισχύ από τον Μαιτρ. Χωρίς αυτούς τους τυφλούς μαθητές ουδέποτε η επιρροή ενός ανθρώπου και του έργου του κατάφερε να εξαπλωθεί. Για να συμβάλουμε στο θρίαμβο μιας ιδέας, συχνότατα αρκεί να εργαστούμε για την ενδόμυχη σύμπραξη της με τη βλακεία, ώσπου το τεράστιο βάρος αυτής να υπερισχύσει, συμπαρασύροντάς την πρώτη στη νικηφόρα πορεία της 
(Νίτσε, “Ανθρώπινα, πολύ ανθρώπινα”, αφορισμός 122)

Με αφορμή το άρθρο “Μία λακανική ερμηνεία της χρηματοπιστωτικής κρίσης” που είχε δημοσιευθεί το Φεβρουάριο του 2010 στην ιστοσελίδα “aformi” και ένα άλλο πρόσφατο από το blog Celin με τον τίτλο: Η ΑΕΝΑΗ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ (..ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΕ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ) θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι οι υποτιθέμενες πολιτικές προσεγγίσεις της κρίσης συνήθως ...καταργούν την πολιτική! Η παρατήρηση αυτή δεν αφορά αυτά τα κείμενα που προαναφέραμε, αλλά κυρίως τα απολογιστικά κείμενα των πολιτικών επιλογών των κομματικών μηχανισμών της Αριστεράς.
νέος, εκπαιδευόμενος στα "όπλα" του Μαρξισμού - Λενινισμού...
Μερικές φορές τα ζητήματα που σχετίζονται με την κυριαρχία, την εξουσία και την αναπαραγωγή του καπιταλιστικού συστήματος, αξίζει να τα ακουμπήσει κάποιος που ενδιαφέρεται για την ανατροπή του και με προσεγγίσεις πέραν από την κλασσική μαρξιστική φιλολογία, η οποία εξάλλου έχει εξαντλήσει τα όρια της εδώ και πολλές δεκαετίες. Και αυτές οι προσεγγίσεις μπορεί να είναι πολύ πιο δημιουργικές και πολιτικά αποτελεσματικές, αρκεί να μην αμφισβητούν την αυτονομία της πολιτικής. Τι σημαίνει αυτό;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο καπιταλισμός υπάρχει εφόσον υπάρχει αστικό κράτος. Το “τέλος” του καπιταλισμού δεν θα προέλθει από την κατάρρευση της καπιταλιστικής οικονομίας, αλλά από το τέλος του καπιταλιστικού κράτους. Μια οικονομική κρίση, όσο μεγάλη και “καταστροφική”  και αν είναι δεν οδηγεί σε υπέρβαση του κοινωνικού συστήματος. Η αλλαγή της κοινωνίας απαιτεί πολύ περισσότερα πράγματα από αλλαγές στην διαχείριση της οικονομίας. Αλλά και στην οικονομία οι αλλαγές δεν μπορούν να περιοριστούν μόνον στο ποίος έχει την κυριότητα των μέσων παραγωγής. Επιβάλλεται ακόμα και αλλαγή και της ίδιας της παραγωγής διαδικασίας. Ένα “σοσιαλιστικό” πουκάμισο δεν μπορεί να παραχθεί από ένα “καπιταλιστικό” εργοστάσιο, επειδή αυτό το εργοστάσιο ανήκει στους “εργάτες” του. Ότι είναι “παραγωγικό” στον καπιταλισμό συνήθως είναι ανεπιθύμητο στον “άλλο” κόσμο που θα προέλθει από την ανατροπή του...

Το κράτος είναι πάνω από την οικονομία. Και τα πολιτικά “υποκείμενα” που δεν έχουν ως “αντικείμενο” της πολιτικής τους δράσης το κράτος, απλώς δεν μπορούν να ασκήσουν πολιτική που μπορεί να ανατρέψει τον καπιταλισμό...

Κοινό κείμενο της Πλατείας δελ Σολ και του Συντάγματος



Κοινό κείμενο των θεματικών ομάδων οικονομίας της Πλατείας δελ Σολ και του Συντάγματος.

Οι πολίτες της Πλατείας δελ Σολ και του Συντάγματος διαδηλώνουμε την αγανάκτησή μας και προσκαλούμε όλους τους αγανακτισμένους να συσπειρωθούν σε όλες τις πλατείες.

Από τις ΗΠΑ μέχρι τις Βρυξέλλες, από την Ελλάδα μέχρι τη Βολιβία, από την Ισπανία μέχρι την Τυνησία, η κρίση του καπιταλισμού βαθαίνει. Yπεύθυνοι, είναι εκείνοι που μας επιβάλλουν συνταγές, για να την ξεπεράσουμε. Ποιες είναι αυτές; Η μεταφορά δημόσιων πόρων, σε ιδιωτικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, την ίδια ώρα που βάζουν τους λαούς να πληρώνουν το λογαριασμό ,με σχέδια προσαρμογής, που όχι μόνο δεν μας βγάζουν από τη κρίση, αλλά μας βυθίζουν περισσότερο σε αυτήν.

Στην ΕΕ, οι επιθέσεις των χρηματαγορών ενάντια στα δημόσια χρέη, εκβιάζουν τις κυβερνήσεις και σέρνουν σε ομηρία τα κοινοβούλια, που υιοθετούν μέτρα άδικα ,χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμότητα και πίσω από τη πλάτη των λαών τους. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, αντί να παίρνουν σταθερές πολιτικές αποφάσεις, απέναντι στις επιθέσεις των χρηματαγορών, ευθυγραμμίζονται με αυτές. 

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Το κόμμα του Τσίπρα ευθυγραμμίζεται με την γραμμή της iskra για την Λιβύη...

Σε προηγούμενο σημείωμά μας (H αριστερά του Γιαρουζέλσκι, του Μπρέζνιεφ και του Καντάφι έχασε την ψυχραιμία της!) είχαμε αναφερθεί στην απαράδεκτη θέση της ομάδας του Π. Λαφαζάνη για τις εξελίξεις στην Λιβύη. Θέση που υποτιμά το γεγονός ότι κρίσιμος παράγοντας της κατάρρευση του καθεστώτος του Καντάφι ήταν η έλλειψη της λαϊκής στήριξης.

Οι δηλώσεις του Κώστα Ήσυχου, μέλος της ΠΓ του ΣΥΝ και υπεύθυνου για την εξωτερική πολιτική ευθυγραμμίζονται με το κείμενο της Iskra, γιαυτό εξάλλου και αναδημοσιεύονται εκεί μαζί με ένα νέο κείμενο με τον τίτλο “Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ, Ο ΚΑΝΤΑΦΙ, ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ!” Το κείμενο αυτό προσπαθεί να επαναλάβει την θέση ότι “οι σφαγείς και εγκληματίες του ΝΑΤΟ να φαίνεται πως έχουν επικρατήσει στη Λιβύη.” αλλά Ίσως ο λαός της Λιβύης, πιθανόν και κάποιες μερίδες των "εξεγερμένων", να επιφυλάσσουν εκπλήξεις στους αμερικανονατοϊκούς πάτρονες
(Video με τους "σφαγείς και εγκληματίες του ΝΑΤΟ", που φορούν για παραλλαγή αλεξίσφαιρα παλαιστινιακά μαντήλια...)

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ

Του Γιώργου Πρασσά

Αναδείχτηκε ομόφωνα - για το μήνα Αύγουστο - ο νέος ηγέτης της ελληνικής, αντιιμπεριαλιστικής, πατριωτικής, επαναστατικής κλπ. αριστεράς. Eδώ σε φωτογραφία, μετά την - αμεσοδημοκρατική - ψηφοφορία, που έλαβε χώρα μαζικά μεταξύ των οπαδών Δελαστίκ - Κανέλλη - Λαφαζάνη :

(ο υιός Καντάφι Σαίφ-Αλ-Ισλάμ βοήθειά μας...)
Ο υιός Άσαντ παραδέχτηκε με κατήφεια το αποτέλεσμα της εκλογής, και δήλωσε πως θα προσπαθήσει για το καλύτερο τον επόμενο μήνα. Δηλώσεις του εγγονού Κάστρο δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστές στον διεθνή επαναστατικό τύπο. (για τους μη μυημένους, διευκρινίζουμε ότι η ηγεσία της συγκεκριμένης αριστεράς έχει χαρακτηριστικά εναλλαγής και ανάκλησης, μετά την πρόωρη απώλεια του Σαντάμ Χουσείν και την εθελουσία έξοδο του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς)

Αναπροσαρμόζονται τα σχέδια της Δύσης μετά την κατάληψη της Τρίπολης από τους εξεγερμένους.


Η κατάληψη της Τρίπολης δεν ήταν εντός των ΝΑΤΟικών σχεδιασμών. Η παροχή βοήθειας προς τους εξεγερμένους είχε στόχο την διατήρηση μιας ισορροπίας τρόμου ανάμεσα στους στο καθεστώς του Καντάφι και τους εξεγερμένους, μιας ισορροπίας που δεν προσδιόριζε ποιός είναι ο νικητής και ποιός είναι ο ηττημένος. Και αυτό το σχέδιο δούλευε για αρκετούς μήνες για τα καλά. Όμως το καθεστώς του Καντάφι άρχισε να εμφανίζει φαινόμενα εσωτερικής κατάρρευσης και να εμφανίζονται μαζικές αποστασίες και λιποταξίες. Αυτά τα φαινόμενα γενικεύθηκαν σε τέτοιο βαθμό που επέτρεψαν την κατάληψη της Τρίπολης χωρίς ουσιαστικά να δοθεί καμία σημαντική στρατιωτική μάχη.

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011

H αριστερά του Γιαρουζέλσκι, του Μπρέζνιεφ και του Καντάφι έχασε την ψυχραιμία της!


Το αιμοσταγές καθεστώς του Καντάφι είχε την τύχη που του άξιζε. Παρ' όλο που επέλεξε να αναμετρηθεί με τα όπλα απέναντι στην εξέγερση, κατέρρευσε σαν τον γίγαντα με τα πήλινα πόδια. Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών και η κατάληψη της Τρίπολης έδειξαν και στους πλέον δύσπιστους ότι είχε χάσει κάθε ίχνος λαϊκής συναίνεσης.

Η αναμέτρηση  δεν κρίθηκε από την στρατιωτική ΝΑΤΟϊκή επέμβαση. Το Βιετνάμ για χρόνια το βομβάρδιζαν οι Αμερικάνοι και οι σύμμαχοί τους, αλλά δεν κατάφεραν τίποτα γιατί ο λαός του στήριζε το καθεστώς. Ο κρίσιμος παράγοντας της κατάρρευση του καθεστώτος του Καντάφι ήταν η έλλειψη της λαϊκής στήριξης. Η κατάληψη της Τρίπολης από τους εξεγερμένους,  η οποία καταγράφει τελική αναμέτρηση στο στρατιωτικό επίπεδο δείχνει ότι τα όπλα δεν αρκούν για να μείνει υπόδουλη μια πόλη αν δεν το θέλει ο λαός της.

Αυτά όμως δεν μπορούν να τα δει ένα μεγάλο κομμάτι της Αριστεράς που έχει τα μάτια του ερμητικά κλειστά. Δυστυχώς δεν τα έκλεισε τώρα με αυτά που συμβαίνουν στην Λιβύη. Τα είχε κλειστά από το 56 στην Ουγγαρία και το 68 στην Τσεχοσλοβακία. Τα είχε κλειστά από την εποχή που ο υπαρκτός κομμουνισμός παρουσίαζε τις πρώτες εμφανείς ρωγμές. Δεν τα άνοιξε ούτε καν μπροστά την παταγώδη κατάρρευσή του... 

Τραγικό δείγμα αυτής της Αριστεράς το κείμενο “ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΗ ΛΙΒΥΗ! ”, που δημοσιεύεται στην η ιστοσελίδα iskra που εκφράζει τις θέσεις του αριστερού ρεύματος του ΣΥΝασπισμού. Αξίζει να το διαβάσετε!

Φαντάζεστε αυτή η Αριστερά να μας κυβερνήσει κάποτε; Θεός φυλάξει...


Κλέφτες καταστημάτων όλου του κόσμου ενωθείτε!


Απόσπασμα από το άρθρο του "Slavoj Zizek : Κλέφτες καταστημάτων όλου του κόσμου, ενωθείτε", το οποίο  πρωτοδημοσιεύθηκε στο London Review of Books και
μεταφράστηκε στα ελληνικά από το blog "για την κοινωνική αριστερά".

Οι ταραχές είναι μια επίδειξη της υλικής δύναμης της ιδεολογίας – πολύ περισσότερο, ίσως, για την « μετα-ιδεολογική κοινωνία». Από μια επαναστατική σκοπιά, το πρόβλημα με τις εξεγέρσεις δεν είναι η βία ως τέτοια, αλλά το γεγονός ότι η βία δεν είναι πραγματικά αυτο-κατηγορηματική. Είναι ανίσχυρη οργή και απελπισία μεταμφιεσμένη ως επίδειξη δύναμης. Είναι ο φθόνος μασκαρεμένος ως θριαμβευτής καρνάβαλος.

Οι ταραχές θα πρέπει να τοποθετηθούν σε σχέση με ένα άλλο είδος βίας που η φιλελεύθερη πλειοψηφία σήμερα αντιλαμβάνεται ως απειλή για τον τρόπο ζωής μας: τις τρομοκρατικές επιθέσεις και τις βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας. Και στις δύο περιπτώσεις, η βία και η καταπολέμηση της βίας είναι παγιδευμένες σε έναν φαύλο κύκλο, κάθε μία τους δημιουργεί τις δυνάμεις που η ίδια προσπαθεί να καταπολεμήσει. Και στις δύο περιπτώσεις, έχουμε να κάνουμε με τυφλά passages à lacte (στμτφρ ψυχολ: παρορμητικά ξεσπάσματα), όπου η βία αποτελεί μια σιωπηρή αποδοχή της ανικανότητας. Η διαφορά είναι ότι, σε αντίθεση με τις ταραχές στο Ηνωμένο Βασίλειο ή στο Παρίσι, οι τρομοκρατικές επιθέσεις πραγματοποιούνται στην υπηρεσία του απόλυτου Νοήματος που παρέχεται από τη θρησκεία.

Αλλά δεν ήταν οι αραβικές εξεγέρσεις μια συλλογική πράξη αντίστασης που απέφυγε την ψευδή εναλλακτική λύση της αυτοκαταστροφικής βίας και του θρησκευτικού φονταμενταλισμού? Δυστυχώς, το Αιγυπτιακό καλοκαίρι του 2011 θα μείνει στην ιστορία ως η σηματοδοσία του τέλους της επανάστασης, μια εποχή που η απελευθερωτική της δυνατότητα έπαθε ασφυξία. Νεκροθάφτες του είναι ο στρατός και οι ισλαμιστές. Το περίγραμμα της συμφωνίας μεταξύ του στρατού (που είναι στρατός του Μουμπάρακ) και των Ισλαμιστών (που ήταν στο περιθώριο κατά τους πρώτους μήνες της αναταραχής, αλλά κερδίζουν πλέον έδαφος) είναι όλο και πιο σαφές: οι ισλαμιστές θα ανεχτούν τα υλικά προνόμια του στρατού και σε αντάλλαγμα θα εξασφαλίσουν την ιδεολογική τους ηγεμονία.

Μέλη της οικογένειας Καντάφι έχουν συλληφθεί, οι εξεγερμένοι καταλαμβάνουν την πράσινη πλατεία.





Στην μόνη από τις αραβικές χώρες που τελικά η ανατροπή του καθεστώτος επικράτησε με τα όπλα φαίνεται πως είναι η Λιβύη. Το βράδυ της Κυριακής η πράσινη πλατεία της Τρίπολης καταλήφθηκε από τους εξεγερμένους. Επίλεκτες μονάδες που έχουν αναλάβει την προστασία του Καντάφι έχουν παραδοθεί στους εξεγερμένους. Ο εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου αναφέρει σύμφωνα με το CNN θα διεξαχθούν σήμερα (Δευτέρα) συνομιλίες σχετικά με τη μεταβίβαση του Σαΐφ Καντάφι στη Χάγη. Τελευταίες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Καντάφι βρίσκεται στα χέρια των εξεγερμένων.



Αναλυτικές πληροφορίες εδώ "“Ωρα Μηδέν” για τον Μουάμαρ Καντάφι"

Οι εξεγερμένοι Λίβυοι καταλαμβάνουν την Τρίπολη



Το τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Τζαζίρα μετέδωσε ότι οι στρατιώτες που είναι επιφορτισμένοι με την ασφάλεια του Λίβυου ηγέτη κατέθεσαν τα όπλα.

Οι Λίβυοι αντικαθεστωτικοί έχουν συλλάβει τον γιο του Λίβυου ηγέτη Μουάμαρ Καντάφι Σάιφ αλ Ισλάμ, δήλωσε σήμερα στο τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Τζαζίρα ο επικεφαλής του Μεταβατικού Εθνικού Συμβουλίου, που είναι το πολιτικό όργανο των λίβυων αντικαθεστωτικών. «Έχουμε επιβεβαιωμένες πληροφορίες ότι οι δικοί μας συνέλαβαν τον Σάιφ αλ Ισλάμ», δήλωσε ο Μουστάφα Αμπντ ελ Τζαλίλ. «Εχουμε δώσει οδηγίες για καλή μεταχείριση ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει δίκη», προσέθεσε.

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

Εκδηλώσεις στο Σύνταγμα 21-22/08 ενάντια στο νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου για την Ανώτατη Παιδεία


Μέσα στο καλοκαίρι και με συνοπτικές διαδικασίες η κυβέρνηση προωθεί για ψήφιση στη βουλή, νομοσχέδιο που κατεδαφίζει την ανώτατη εκπαίδευση. Η πανεπιστημιακή κοινότητα αντιδρά και απαιτεί να αποσυρθεί τώρα το νομοσχέδιο. Η πρωτοβουλία πανεπιστημιακών ενάντια στο πανεπιστήμιο του μνημονίου, σε συνεργασία με τη συνέλευση της πλατείας Συντάγματος διοργανώνει διήμερο κινητοποιήσεων στο Σύνταγμα.

Επίσης, την Κυριακή 21 Αυγούστου, στις 8 το βράδυ,οργανώνεται συζήτηση με θέμα:“Πανεπιστήμιο για την κοινωνία και όχι για τις επιχειρήσεις”. Συμμετέχουν: Κώστας Δουζίνας αντιπρύτανης Birkbeck Π/μίου Λονδίνου, Σίμος Σιμόπουλος πρύτανης του ΕΜΠ, Κωνσταντίνος Τσουκαλάς ομότιμος καθηγητής Π/μίου Αθηνών, Λάζαρος Απέκης τέως πρόεδρος ΠΟΣΔΕΠ, Αντρέας Νοταράς λέκτορας στο Πάντειο, Σταύρος Παναγιωτίδης μεταπτυχιακός φοιτητής.

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Οι “αγανακτισμένοι”, η αντισυστημικότητα και η Αριστερά...

Φωτο : Άγγελος Καλοδούκας

Η «ριζοσπαστικότητα» της αντικρατικής και αντικοινωνικής βίας των εξεγερμένων δεν παραπέμπει στο «τα θέλουμε όλα», στην τάση για τον κομμουνισμό. Ούτε η επίθεση στην ιδιοκτησία υποδηλώνει άρνηση των καπιταλιστικών δομών. Την ίδια στιγμή που «απαλλοτριώνουν» την ιδιοκτησία των «ενταγμένων», αναπαράγουν τη λειτουργία του εμπορεύματος ως φορέα αξίας, δηλαδή ως μηχανισμό παραγωγής χρήματος: Διαθέτουν κοψοχρονιά τα κλεμμένα σε εμπόρους που συστηματικά ή ευκαιριακά αναλαμβάνουν να «ξεπλένουν» προϊόντα ληστείας και κλοπής, δηλαδή να τα εντάσσουν και πάλι στο κανονικό (και νόμιμο) δίκτυο εμπορευματικής κυκλοφορίας.

Όμως και οι «αγανακτισμένοι» αποτελούν προϊόν μιας κοινωνικο-πολιτικής μετάλλαξης που πηγάζει από τη νεοφιλελεύθερη διαχείριση, ιδίως στη σημερινή φάση της οικονομικής κρίσης: Το «τέλος» της διαπραγμάτευσης και του κοινωνικού συμβολαίου.

Μέχρι πρόσφατα, οι εργαζόμενοι μπορούσαν να διαπραγματεύονται τη θέση τους εντός της σχέσης του κεφαλαίου (δηλαδή το επίπεδο διαβίωσης και ένα πλέγμα ελευθεριών και δικαιωμάτων). Το κομματικό σύστημα και τα συνδικάτα ήταν οι μηχανισμοί και οι μοχλοί γι’ αυτή τη διαπραγμάτευση, που αναπαρήγαγε μεν τις εργαζόμενες τάξεις  ως τάξεις εξουσιαζόμενες και υποκείμενες σε εκμετάλλευση, αλλά ταυτόχρονα τους επέτρεπε να διεκδικούν ως «κοινωνικοί εταίροι» ένα «καλύτερο αύριο». Η απεργία για την ανατροπή του νομοσχεδίου Γιαννίτση  αποτελεί ίσως την τελευταία «στιγμή» αυτής της ιστορικής φάσης. Η σημερινή διακυβέρνηση σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή Ήπειρο δεν διαπραγματεύεται πλέον τίποτα, εμμένοντας με ωμή βία στη διαρκή αναδιανομή εισοδήματος και εξουσίας υπέρ του κεφαλαίου.

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2011

Αποσύρθηκε "εξεγερσιακή" διαφήμιση της Levi's...

H εταιρεία Levi's απέσυρε διαφήμιση λόγω της συσχέτισης του περιεχομένου της με την εξέγερση στο Λονδίνο και άλλες βρετανικές πόλεις και από τις αντιδράσεις που προκάλεσε στους ήδη ευαίσθητους συντηρητικούς κύκλους και την κυβέρνηση της χώρας...
Δείτε και μια άλλη "δημιουργική" εκδοχή της ίδιας διαφήμισης...

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Η κρίση της Αριστεράς απέναντι στην κρίση του καπιταλισμού...



Η Αριστερά έχει την τάση να υποτιμάει την δυναμική που έχουν οι ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις και να αντιλαμβάνεται τις επιθυμίες της ως πραγματικότητα. Πέρσι, τέτοια εποχή πάθαινε επαναστατικές ονειρώξεις με την δεξιά κυβέρνηση της Ουγγαρίας που θα ήταν φάρος που θα φώτιζε τον δρόμο της διάλυσης της Ε.Ε. και του Ευρώ. Εκείνη την εποχή αυτές οι απόψεις της Αριστεράς βρίσκουν ευρύτερα ακροατήρια. Μέσα σε αυτό το κλίμα εθνικής συναίνεσης, η ιστοσελίδα “ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ”αναδημοσιεύει ένα άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ με τον τίτλο “Οι Ούγγροι αψηφούν Δ.Ν.Τ. - Ε.Ε.”. Υπογραμμίζουμε ότι εκείνη την εποχή δεν υπήρχε ακόμα το κίνημα των πλατειών, ούτε είχε συγκροτηθεί η “πρωτοβουλία ενάντια στην ΕΕ και το Ευρώ”. Ο Γ. Δελαστίκ έγραφε:

«ΑΡΚΕΤΑ ΜΑΣ “ΓΔΑΡΑΤΕ” ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ, ΤΩΡΑ ΠΛΗΡΩΣΤΕ!»

Πανικός επικράτησε στους κύκλους της Ε.Ε. Η Κομισιόν έσπευσε να προσάψει στην ουγγρική κυβέρνηση ότι... δεν εκτίμησε σωστά τις επιπτώσεις αυτής της έκτακτης φορολογίας στις τράπεζες, η οποία «ενδέχεται να έχει αρνητικές συνέπειες στην οικονομική ανάπτυξη» και να «αποθαρρύνει τους ξένους επενδυτές».

Ανοησίες και προσχήματα. Ο πραγματικός λόγος που πανικόβαλε την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. ήταν μήπως αυτή η εθνικά επωφελής ουγγρική στάση βρει μιμητές και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και δημιουργήσει «σχολή» παρακινώντας και άλλες κυβερνήσεις κρατών - μελών των «27» να φορολογούν τις τράπεζες αντί να υποβάλλουν τους λαούς τους σε εξοντωτικά μέτρα λιτότητας.

Αν και πέρασε από τότε ένα ολόκληρος χρόνος, ούτε τον πανικό στους κύκλους της Ε.Ε. διαπιστώσαμε από την στάση της Ουγγρικής δεξιάς κυβέρνησης, ούτε είδαμε να βρίσκει μιμητές και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, εκτός από κάποιους μιμητές στη χώρα μας, οι οποίοι ανήκουν σε όλο το πολιτικό φάσμα και φτάνουν ως στον χώρο της ακροδεξιάς. Ένας απ' αυτούς είναι ο Π. Ταϊανός που υπογράφει ως “Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο - ΕΑΜ Β” ( όπως λέμε ΕΟΚΑ Β'), ο οποίος στο άρθρο του “ΔΡΑΧΜΗ... Η μεγάλη τρομοκράτισσα”.  αναπαράγει την λογική της ανάλυσης του Γ. Δελαστίκ με καθυστέρηση ένα χρόνο...

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

Ανάγκη και επιθυμία της επανάστασης


Ακούμε καμιά φορά να λένε: Αυτή η ιδέα μιας άλλης κοινωνίας παρουσιάζεται μεν σαν ένα πρόταγμα δεν είναι όμως στην πραγματικότητα παρά προβολή πόθων ανομολόγητων, αμφίεση κινήτρων που παραμένουν κρυμμένα γι΄αυτούς που εμφορούνται από αυτά.Δεν χρησιμεύει παρά σαν όχημα που μεταφέρει την θέληση εξουσίας των μεν, την άρνηση της αρχής της πραγματικότητας των δε, το φάντασμά τους ενός κόσμου χωρίς συγκρούσεις, όπου όλοι θα είναι συμφιλιωμένοι με όλους και καθένας με τον εαυτό του, μια παιδική ονειροπόληση που θάθελε να καταργήσει την τραγική πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης, μια φυγή που επιτρέπει να ζει κανείς ταυτόχρονα σε δύο κόσμους, μια φανταστική αντιστάθμιση.

Όταν η συζήτηση παίρνει μια τέτοια στροφή, πρέπει πρώτα να υπενθυμίσει κανείς ότι όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε. Κανείς δεν μπορεί να βεβαιώσει πως ο, τι λέει δεν έχει σχέση με ασυνείδητους πόθους ή με κίνητρα που ούτε ο ίδιος ομολογεί στον εαυτό του. Κι όταν ακούμε «ψυχαναλυτές» μιας ορισμένης τάσης να χαρακτηρίζουν νευρωτικούς χονδρικά όλους τους επαναστάτες, δεν μπορούμε παρά να χαρούμε που δεν έχουμε την «υγεία» τους των Σουπερμάρκετ. Και δεν θα ήταν πολύ δύσκολο να ξεσκεπάσουμε τον ασυνείδητο μηχανισμό του κομφορμισμού τους. Γενικότερα, αυτός που πιστεύει ότι ανακαλύπτει σαν ρίζα του επαναστατικού προτάγματος τον ένα ή τον άλλο ασυνείδητο πόθο, πρέπει ταυτόχρονα ν΄αναρωτηθεί ποιο είναι το κίνητρο της δικής του κριτικής και σε ποιο βαθμό δεν αποτελεί εκλογίκευση.

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2011

Εδώ παπάς εκεί παπάς...

  Μια αναδημοσίευση από το www.lifo.gr για ένα θέμα που η Αριστερά (Μεγάλη η Χάρη της μέρες που είναι) το έχει βάλει σε δεύτερη μοίρα και αποφεύγει να το θίξει. Ειδικά η Αριστερά που φαντασιώνεται να οικοδομήσει το ΝΕΟ ΕΑΜ μάλιστα έχει και μια πόρτα ανοιχτή προς την εκκλησία. Εξάλλου και ο Άρης Βελουχιώτης στον ιστορικό του λόγο στην Λαμία είχε ξεκαθαρίσει το ζήτημα (Οι εκκλησιές μας φταίνε ή τα καράβια του Εμπειρίκου;)

Τις άγιες μέρες του Δεκαπενταύγουστου ας ξοδέψουμε μια σκέψη και για τους χιλιάδες υπεράριθμους, αργόμισθους παπάδες που δεν πρόκειται να αγγίξει η κρίση..


Φωτογραφία από την ιστοσελίδα του ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΑ
Διάβαζα κάποια στιγμή την περασμένη εβδομάδα στην Καθημερινή ένα θέμα που πέρασε κάπως στα ψιλά τόσο στις εφημερίδες όσο και στα κανάλια. Αφορά τον αριθμό των ιερέων που λειτουργούν στην Ελλάδα.
Το «σκηνικό» είναι κάπως αστείο καθώς το συγκεκριμένο θέμα προέκυψε μετά από ερωτήσεις βουλευτών του ΛΑΟΣ οι οποίοι ισχυρίζονταν ότι λόγω του περιορισμού των διορισμών στο Δημόσιο ερημώνουν οι εκκλησίες της χώρας.
Μετά από σχετική έρευνα προέκυψε το εξής φανταστικό! Όχι μόνο δεν υπάρχει έλλειψη ιερέων αλλά αντί 8.300 οργανικών θέσεων ιερέων, ο αριθμός αυτών που μισθοδοτούνται από το Δημόσιο φτάνει  τους 10.368!

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

Της παναγίας...

Του Γιώργου Πρασσά

Σας εύχομαι καλό τριήμερο και σας στέλνω ένα τραγουδάκι για την παναγιά (μαζί σας)

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2011

Ιδού τα αποτελέσματα της παρέμβασης του ελληνικού κράτους για τον έλεγχο των πληροφοριών στο internet!...


Πρόσφατα άνοιξε ξανά η συζήτηση για τον έλεγχο της διακίνησης της πληροφορίας στο internet με αφορμή την ανακοίνωση της απόφασης του υπουργού Δικαιοσύνης Μ.Παπαϊωάννου με τα ονόματα των μελών της επιτροπής, η οποία θα αναλάβει το νομοπαρασκευαστικό έργο του νόμου για την ταυτοποίηση των διαχειριστών blogs και τη διεύρυνση του καταλόγου των εγκλημάτων για τα οποία θα επιτρέπεται η άρση του απορρήτου.

Το πρώτο πράγμα που θα θέλαμε να επισημάνουμε είναι ότι αυτή η ρύθμιση για την ταυτοποίηση των διαχειριστών των blogs δεν αφορά κυρίως στην ικανοποίηση κρατικών αναγκών αλλά ανάγκες του ιδιωτικού τομέα και στοχεύει στην διεύρυνση της άσκησης δικαστικής τρομοκρατίας. Το κράτος ήδη έχει τα μέσα και τους μηχανισμούς να εντοπίζει και να γνωρίζει όχι μόνον την ταυτότητα των διαχειριστών των blogs αλλά και κάθε πολίτη που διακινεί πληροφορία στο internet. Απλά αυτή την γνώση το κράτος την αξιοποιεί στο εσωτερικό των μηχανισμών του χωρίς όμως να έχει πάντα την δυνατότητα να την χρησιμοποιήσει και ως αποδεικτικό στοιχείο παρά μόνον στις περιπτώσεις που έχει ακολουθήσει την νομότυπη διαδικασία που το ίδιο έχει καθιερώσει. Με την ρύθμιση την οποία θέλει να επιβάλει ο κ. Παπαϊωάννου, απλώς επισπεύσει και διευρύνει αυτές τις διαδικασίες νομότυπης τακτοποίησης ώστε να είναι πιο εύκολη και βατή η διαδικασία  της δημόσιας προβολής της ταυτότητας που παραγωγού ή διακινητή πληροφοριών στο internet, οι οποίες θα υπάγονται στις διατάξεις του νέου νόμου.

Η υπηρεσία δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος δεν είχε  κανένα πρόβλημα στην άσκηση των καθηκόντων της όταν διερευνούσε υποθέσεις με  εντολές των μυστικών υπηρεσιών και άλλων συναφών μηχανισμών. Είχε πρόβλημα όταν προσέφευγαν σε αυτή και ζητούσαν την βοήθειά της ιδιώτες οι οποίοι ήθελαν να χρησιμοποιήσουν αυτή την πληροφορία ως αποδεικτικό στοιχείο για την δικαιοσύνη. Αν βέβαια οι ιδιώτες δεν ήταν απλοί πολίτες αλλά σημαίνοντες τραπεζίτες, βιομήχανοι  ή πολιτικοί παράγοντες της χώρας, ούτε τότε υπήρχε πρόβλημα. Από υπόθεση που γνωρίζουμε άμεσα - και κάποια στιγμή θα την δημοσιοποιήσουμε  - η υπηρεσία δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος έχει κάνει τέτοια "παροχή υπηρεσιών" σε μεγαλοπαράγοντα της οικονομικής ζωής της χώρας. Το αν κόπηκαν σε αυτή την συναλλαγή αποδείξεις με "μπλοκάκι" δεν το γνωρίζουμε...      

Όμως αυτές οι ρυθμίσεις έχουν κάποια θεσμικά όρια τα οποία δεν είναι εύκολο να αναμορφωθούν γιατί υπερβαίνουν τα όρια της κρατικής κυριαρχίας στο internet. Ως γνωστόν η μεγάλη πλειοψηφία των ελληνόφωνων blogs βασίζεται σε πλατφόρμες εταιριών που διέπονται από το δίκαιο των Η.Π.Α. Όταν λοιπόν κάποιος μηνυτής πάει με εντολή εισαγγελέα( π.χ. για περιπτώσεις συκοφαντικής δυσφήμησης) στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ψάχνοντας να βρει τον ψευδώνυμο/ανώνυμο blogger, οι αστυνομικοί τον ενημερώνουν ότι  δεν μπορούν να δώσουν στοιχεία (ακόμα και αν τα γνωρίζουν ή μπορούν να τα εντοπίσουν με την τεχνολογία που διαθέτουν για λόγους “εθνικής” ασφάλειας). Αυτό συμβαίνει διότι επίσημα θα πρέπει να τα ζητήσουν π.χ. από την Google, η οποία προφανώς αποκλείεται να δώσει στοιχεία όπως το I.P.  ή άλλα στοιχεία του συνδρομητής της  blogger - διότι μια τέτοια πράξη θα αποτελούσε για δυσφήμηση για την ίδια - ώστε στην συνέχεια να ταυτοποιηθεί ο συνδρομητής της ελληνικής εταιρίας παρόχου.

Βέβαια όταν οι ρυθμίσεις του κάθε κ. Παπαϊωάννου και οι νόμοι του ελληνικού κράτους δεν βρίσκουν απέναντί τους τον κάθε ανώνυμο blogger αλλά μεγάλες επώνυμες πολυεθνικές εταιρείες, τότε αποδεικνύονται ότι είναι εντελώς ανίσχυρες. Άκρον άωτον της γελοιοποίησης του Ελληνικού Κράτους (και όλων των μηχανισμών του, από τον Ελληνικό Στρατό ως το υπουργείο του κ. Παπαϊωάννου) είναι η παροχή δωρεάν αεροφωτογραφιών από την Google και μάλιστα για περιοχές που θεωρούνται υψίστης εθνικής ασφάλειας, όπως είναι στρατιωτικές εγκαταστάσεις. 

Στις παρακάτω εικόνες μπορείτε να δείτε ένα μικρό δείγμα της γελοιοποίησης. Η περιοχή που φαίνεται είναι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας στην λεωφόρο Μεσογείων.  Στις αεροφωτογραφίες της Google  εμφανίζεται όπως πραγματικά είναι ενώ στις αεροφωτογραφίες που παρέχει η “Κτηματολόγιο Α.Ε” κατ εντολή του ελληνικού δημοσίου είναι παραποιημένο. Το γελοίο της υπόθεσης δεν είναι μόνον παραποίηση της εικόνας που παρέχει η “Κτηματολόγιο Α.Ε.” αλλά και η προχειρότητα με την οποία έχει γίνει! Τουλάχιστον ας άφηναν την είσοδο και την πύλη στην Λ. Μεσογείων όπως είναι διαμορφωμένη και ας παραποιούσαν το εσωτερικό του οικοπέδου...
εικόνα από το ελληνικό κράτος
εικόνα από την Google

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011

Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗΣ ΑΛΕΞΗΣ ΚΑΙ Ο "ΑΛΛΟΣ" Ο "ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ"!

Αναδημοσίευση από την "ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ"



Ακουσα χθες βράδυ, στην εκπομπή του Ρουμελιώτη στο ραδιόφωνο της ΕΡΑ, τον σοσιαλιστή Αλέξη Μητρόπουλο και έφριξα! Το τι έλεγε ο στόμας του μεγαλοδικηγόρου δεν περιγράφεται! Αυτοί λέει που προσδοκούν εξεγέρσεις των λαών ματαιοπονούν. Οι λαοί που θα εξεγερθούν θα φάνε το ξύλο της αλεπούς και θα γυρίσουν στα σπίτια τους!!! Το μόνο που μπορεί να μας βγάλει απο την κρίση είναι μια παγκόσμια συνεννόηση (!!!). Φυσικά μεταξύ των δυνάμεων του κεφαλαίου προσθέτω εγώ! Αφού οι λαοί θα είναι σπίτια τους! Και για να ακριβολογούμε, στο τελευταίο σπίτι τους ίσως! Και να φανταστεί κανείς ότι αυτός ο κύριος ήταν ο εκλεκτός του άλλου Alexis (του δικού μας ντε), για την θέση του υποψήφιου περιφερειάρχη Αττικής. Και μάλιστα στη θέση του Αλέκου Αλαβάνου!!! Θα κουβάλαγε λέει τις ορδές των σοσιαλιστών που θα έφευγαν απο το ΠΑΣΟΚ, στον ΣΥΝ - ΣΥΡΙΖΑ! Άλλη μια πολιτική πατάτα και μάλιστα με εντελώς ταπεινά κίνητρα! Για να δούμε θα ακούσουμε ποτέ κάποια αυτοκριτική από τον Alexis και το γνωστό πρασινοκόκκινο επιτελείο;

Ονειροπαγίδα...

Η Ανακοίνωση του "ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΑ" για τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις...


alt
Τα τελευταία 24ωρα παρακολουθούμε μια όξυνση στα επεισόδια της οικονομικής κρίσης σε παγκόσμιο επίπεδο.
Από τον καυγά μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ Ομπάμα και του αμερικάνικου πολιτικού συστήματος γενικότερα με τον οίκο αξιολόγησης S&P ,που υποβάθμισε την χώρα ,παρά την λύση που δόθηκε στο πρόβλημα του δημόσιου χρέους κριτικάροντας την πυγμή και την αποφασιστικότητα της αμερικανικής κυβέρνησης, προκαλώντας έτσι την πτώση των χρηματιστηρίων διεθνώς, μέχρι τις προσπάθειες του κεντρικού ευρωπαίου τραπεζίτη Τρισέ να περιορίσει τις κερδοσκοπικές επιθέσεις στην Ιταλία και την Ισπανία ,αγοράζοντας η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τα ομόλογα των αντίστοιχων χωρών.
Το ενδιαφέρον εδώ βρίσκεται στην «μυστική» επιστολή του Τρισέ προς τον Μπερλουσκόνι, πρωθυπουργό της έβδομης ισχυρότερης οικονομίας, με λεπτομερείς οδηγίες για το αναγκαίο πρόγραμμα λιτότητας που πρέπει να εφαρμόσει! Σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο, όπου οι «αγορές», τα κερδοσκοπικά κεφάλαια, οι ίδιοι οι τραπεζίτες διεκδικούν τον ρόλο του καθοδηγητή των κυβερνήσεων, στην ΕΕ μα και στις ίδιες τις ΗΠΑ πρέπει να κατανοηθεί και η κατάσταση στην χώρα μας.
Κοινός παρονομαστής όλων των περιπτώσεων είναι η βίαιη μεταφορά των βαρών και των αδιεξόδων της κρίσης του νεοφιλελευθερισμού, της οικονομίας της κερδοσκοπικής φούσκας, στην πλάτη του κόσμου της εργασίας, στην πλάτη των λαών με όρους που καταργούν ακόμη και τα προσχήματα δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας.
Η απάντηση για την κοινωνική πλειοψηφία δεν βρίσκεται σε κάποια φαεινή ιδέα που θα ρυθμίσει τα αδιέξοδα εντός του υφιστάμενου οικονομικού πλαισίου! Αντίθετα βρίσκεται στην αποφασιστική άρνηση του δρόμου της κοινωνικής ερήμωσης και της καταστροφής. Στην άρνηση των πολιτικών υπηρετών, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΣΙΑ, των τραπεζιτών και των πιο σκληρών καπιταλιστικών κέντρων στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και διεθνώς.
Στην χώρα μας διαμορφώνεται η δυνατότητα διεξόδου για τον κόσμο της εργασίας και τον ελληνικό λαό μα και η προοπτική για τους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς λαούς. Δυνατότητα που προσφέρει ο ρόλος της ως «αδύναμου κρίκου» του ευρωπαϊκού και διεθνούς συστήματος. Προϋποθέτει την ανάληψη της ευθύνης από την Αριστερά να συσπειρώσει τον λαό γύρω από τον άμεσο στόχο της στάσης πληρωμών προς τους δανειστές, της πτώσης της κυβέρνησης και της εκδίωξης της Τρόικας, της ανατροπής όλων των αντεργατικών, αντιλαϊκών μέτρων. Απαιτεί την ενίσχυση και στήριξη όλων των κοινωνικών αγώνων στην κατεύθυνση συγκρότησης μαζικού μετώπου ανατροπής και αλληλεγγύης.
Στην εποχή που χαρακτηρίζεται αφενός από τις δικτατορίες των αγορών και τις υποτελείς και αντιδημοκρατικές κυβερνήσεις και αφετέρου από τα κινήματα των «αγανακτισμένων» και εξεγερμένων λαών ας προετοιμάσουμε με τον καλύτερο τρόπο την φθινοπωρινή εργατική, νεολαιίστικη, λαϊκή αντεπίθεση.
Όλοι και όλες τον Σεπτέμβρη στο Σύνταγμα και στις «πλατείες» των πόλεων, των σχολών, των εργασιακών χώρων.
Αθήνα 8 Αυγούστου 2011
.

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

Η Αριστερά αλλού στήνει “ομπρέλες” και αλλού αποζητά “σκιά”...

Πρέπει «να λερωθούν»

Τέλος, υπάρχουν τμήματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς που φαντασιώνονται αριστερά μετωπικά σχήματα, καθιστώντας τις επιθυμίες τους οδηγό για την ανάλυση της πραγματικότητας. Η κοινωνική κίνηση δεν επιτρέπει τέτοιες φαντασιώσεις. Από πουθενά δεν προκύπτει ότι ακόμα και στην πιο άγρια κοινωνική εξέγερση που μπορεί κανείς να φανταστεί, ο λαός θα αναζητήσει αριστερή διέξοδο από την κρίση, σε κομμάτια που μέχρι σήμερα έχουν πολύ μικρή κοινωνική ανταπόκριση. Εκτός κι αν προσδοκούμε θαύματα! Το βασικό ερώτημα που θα πρέπει να απαντήσουν αυτά τα τμήματα της Αριστεράς -στον εαυτό τους πρώτα απ’ όλα- είναι αν θέλουν να συμβάλουν πραγματικά σε μία ριζοσπαστική λύση, στη σημερινή πολιτική κατάσταση. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε πρέπει να αποφασίσουν «να λερωθούν».

Η πολιτική λύση, σήμερα, θα είναι εκ των πραγμάτων εντός του αστικού συστήματος. Η συνειδητοποίηση αυτού του γεγονότος, αλλά, κυρίως, η δημόσια παραδοχή του, είναι αναγκαία συνθήκη προκειμένου να πάψουμε να κοροϊδεύουμε εαυτούς και αλλήλους και να εκπονήσουμε ένα σχέδιο για τη συμμετοχή μας σε ένα ευρύ λαϊκό μέτωπο. Σε αυτό θα συμβάλλουμε ως μία συνιστώσα. Καταρχάς, χωρίς αξιώσεις ηγεμονίας, χωρίς απαιτήσεις ηγετικού ρόλου για το προβεβλημένο ή μη πολιτικό προσωπικό της Αριστεράς.

Έτσι μόνο θα επιτύχουμε να συνδεθούμε με την κοινωνική κίνηση και το λαϊκό ριζοσπαστισμό, να ανασυγκροτήσουμε την Αριστερά, να διαχωριστούμε από τις άλλες δυνάμεις στη βάση πραγματικών πολιτικών αντιθέσεων στους κόλπους του κινητοποιούμενου λαού, να ξανασυνδέσουμε την Αριστερά με πλατύτερα ακροατήρια, να δοκιμάσουμε τις απόψεις μας και να δοκιμαστούμε στο πραγματικό πολιτικό πεδίο, στο φως του ήλιου και όχι υπό σκιάν.
(απόσπασμα από το κείμενο “Αριστερά υπό σκιάν” του Βαλάντη Στεργίου που δημοσιεύτηκε στο “δρόμο)


Η βασική θέση του κειμένου είναι ότι “Η πολιτική λύση, σήμερα, θα είναι εκ των πραγμάτων εντός του αστικού συστήματος”. Αυτή την θέση ένα μεγάλο κομμάτι της Αριστεράς ενώ την ενστερνίζεται στην πράξη με το περιεχόμενο αλλά και την μορφή των προτάσεων που κάνει για την έξοδο από την κρίση, στις διακηρύξεις μασάει τα λόγια του. Η Αριστερά μπροστά στην κρίση τελεί υπό σύγχυση και δεν μπορεί να συνδυάσει κάτω από ενιαία πολιτική γραμμή παράλληλους στόχους που από την μια να βελτιώνουν την θέση του κόσμου της εργασίας εντός του αστικού συστήματος και από την άλλη να αποτελούν βήματα και να ανοίγουν τον δρόμο για τον “άλλο κόσμο” που είναι εφικτός. Η σύγχυση ανάμεσα στους στρατηγικούς στόχους και στις ταχτικές κινήσεις δημιουργεί αντιφατικές (συγκρουόμενες και αλληλοαναιρούμενες) επιλογές οι οποίες δεν μπορούν να αποκτήσουν κοινωνικά ερείσματα και οδηγούν στην πολιτική περιθωριοποίηση. Αυτό το αποτέλεσμα καταγράφεται και σε όλες τις δημοσκοπήσεις, όπου ενώ η κρίση του πολιτικού συστήματος και των κομμάτων του δικομματισμού είναι εμφανής και γενικευμένη, η αριστερά δεν κερδίζει τίποτα το ουσιαστικό απ' αυτήν...

Μια εξαίρεση αποτελεί το τελευταίο βιβλίο του Κώστα Βεργόπουλου, το οποίο χωρίς προκαταλήψεις και ιδεολογικές σκοπιμότητες από μικροκομματικές ανάγκες επιβίωσης αποδέχεται την θέση ότι “Η πολιτική λύση, σήμερα, θα είναι εκ των πραγμάτων εντός του αστικού συστήματος” και διερευνά ζητήματα που παραμένουν αναπάντητα καθώς και ευρύτερες πλευρές μιας παρόμοιας πολιτικής προοπτικής.

Αντίθετα με τον Κ. Βεργόπουλο, πολιτικοί σχηματισμοί της Αριστεράς, αυτή την αντιφατική τους στάση ως προς τον χαρακτήρα της πολιτικής πρότασης που κάνουν, επιχειρούν συχνά να την καλύψουν με την θεωρία των “μεταβατικών προγραμμάτων”. Όμως δεν μπορούν να ξεπεράσουν μια κρίσιμη πολιτική αδυναμία στην διαμόρφωση των πολιτικών τους στόχων: Οι “μεταβατικοί στόχοι” δεν συγκροτούν αυτοτελείς πολιτικές κατακτήσεις, οι οποίες έτσι κι αλλιώς θα αποτελούν κατακτήσεις για τον κόσμο της εργασίας, χωρίς να έχουν την ανάγκη της πραγμάτωσης άλλων αναγκαίων προϋποθέσεων και την επίτευξη και άλλων παράλληλων στόχων.

Η Γερμανία σκέπτεται σοβαρά την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα


Οι τελευταίες εξελίξεις για το χρέος της Ιταλίας και ένα δημοσίευμα στο SPIEGELMerkels Experten lehnen Italien-Rettung ab”πυροδότησαν τις συζητήσεις για το μέλλον της Ευρώπης. Τελικά απ' ότι φαίνεται η πρόσφατα νεοϊδρυθείσα  "πρωτοβουλία κατά του ευρώ και της Ε.Ε"  βρήκε αναπάντεχα συμμάχους στην καρδιά της Ε.Ε. Η προοπτική της διάλυσης της ΟΝΕ και της επιστροφής της Γερμανίας σε “εθνικό νόμισμα”  προβληματίζουν σοβαρά την άρχουσα τάξη της Γερμανίας.

Σύμφωνα λοιπόν με το ρεπορτάζ του περιοδικού, η Μέρκελ και οι σύμβουλοι της αποφάσισαν να ΜΗΝ τυπώσουν περαιτέρω χρήμα μέσω της αγοράς ομολόγων της Ιταλίας. Και αυτό διότι κρίνουν ότι το τεράστιο οικονομικό μέγεθος της Ιταλίας (η Ιταλία είναι μέλος του G7, δεν είναι ούτε η "Ελλαδίτσα", ούτε η Ιρλανδία) κάνει ασύμφορη τη διάσωση των τραπεζών της.

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011

Αν φύγουμε από την ΟΝΕ και την ΕΕ, κινδυνεύουμε να πάθουμε ότι έπαθε η Ελβετία!


Πολλοί πολίτες της χώρας μας φοβούνται ότι αν φύγουμε από την ΟΝΕ και την ΕΕ, η Ελλάδα θα γίνει σαν Αλβανία ή Β. Κορέα γιατί το νόμισμά μας δεν θα μπορεί να σταθεί στα πόδια του, θα έχουμε τεράστιο πληθωρισμό και άλλα παρόμοια φαινόμενα που θα μας αναγκάσουν να πούμε το ψωμί ..ψωμάκι. Όμως απ' ότι φαίνεται ακόμα και αν τα πράγματα εξελιχθούν ακριβώς ανάποδα απ' αυτούς τους φόβους και η οικονομία μας δυναμώσει τόσο πολύ ώστε η δραχμούλα να ανατιμηθεί σε σχέση με το ευρώ, θα έχουμε πάλι προβλήματα με την οικονομία της χώρας!...

πράκτορας της ΣΤΑΖΙ
Το ευρώ κάτω από τον Γερμανικό έλεγχο έχει διδαχθεί τις τακτικές μεταμφίεσης που χρησιμοποιούσε η Στάζι. Αυτές οι τεχνικές εκτίθενται πρόσφατα σε έκθεση φωτογραφίας  που φιλοξενεί η γκαλερί Morgen Contemporary στο Βερολίνο.  Ακόμα και αν φύγει από η χώρα μας την  ΟΝΕ, το ευρώ θα βρει τρόπο να εισέλθει  ξανά στην οικονομία μας, επισυνάπτοντας σχέσεις με την δραχμούλα, οι οποίες θα  απειλούν με καταστροφή η παραγωγική βάση της οικονομίας μας  και θα βάζουν φουρνέλο στην εθνική μας υπόσταση...

Πόσο ύπουλο είναι το ευρώ; Διαβάστε το παρακάτω κείμενο που δημοσιεύεται στην “καθημερινή” για να μάθετε τι έπαθε η Ελβετία που το νόμισμά της (το ελβετικού φράγκο) ενισχύθηκε πρόσφατα 8,3% έναντι του ευρώ.

Ελβετοί αμειβόμενοι σε... ευρώ

Σε δραστικά μέτρα αναγκάζονται να καταφύγουν οι ελβετικές βιομηχανίες για να αντιμετωπίσουν τη δυσβάσταχτη ενίσχυση του ελβετικού φράγκου, 8,3% έναντι του ευρώ, το 2011. Ορισμένες αυξάνουν τις ώρες εργασίας των υπαλλήλων τους αλλά όχι και την αμοιβή τους, όπως η χημική βιομηχανία Lonza Group, ενώ άλλες σκέπτονται να πληρώνουν το προσωπικό τους σε ευρώ ή να συνδέσουν τους μισθούς με τις διακυμάνσεις στις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Η Ομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων της χώρας, που εκπροσωπεί περίπου 380.000 εργαζομένους, βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με σημαντικό αριθμό εταιρειών που εξετάζουν την προοπτική να πληρώνουν το προσωπικό τους σε ευρώ.

Οι βιομηχανίες αναγκάζονται να καταφύγουν σε αυτά τα μέσα, καθώς η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά μετά τις αλλεπάλληλες απόπειρες να αποτρέψει την άνοδο του φράγκου. Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που οι εξαγωγείς βάλλονται από την ενίσχυση του νομίσματος, καθώς έχουν αντιμετωπίσει τρεις τέτοιες περιόδους στη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών. Η ανοδική πορεία του φράγκου από τον Ιούνιο του περασμένου έτους και η αποτυχία της Τράπεζας της Ελβετίας να την αναχαιτίσει έχουν προκαλέσει την αντίδραση πολιτικών, που ζητούν την παραίτηση του προέδρου της Κεντρικής Τράπεζας, Φίλιπ Χίλντεμπραντ.

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

Μάρτα Χάρνεκερ: Για τα λάθη της Αριστεράς

Με αφορμή τις συζητήσεις που γίνονται για τις σχέσεις του παραδοσιακού εργατικού κινήματος και των κινητοποιήσεων που ταρακούνησαν τα νερά ενός βαλτομένου κοινωνικού ιστού, όπως ο αγώνας των ταξιτζήδων φέτος και των φορτηγατζήδων πέρσι το καλοκαίρι, ο αγώνας των κατοίκων της Κεραταίας και κυρίως το Κίνημα της 25ς Μάη, παρουσιάζουμε ένα απόσπασμα από την ομιλία της Μάρτα Χάρνεκερ με θέμα: «Οι προκλήσεις της Αριστεράς τον 21ο αιώνα: Η περίπτωση της Λατινικής Αμερικής». που έγινε πέρσι στις 9 Δεκεμβρίου 2010, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.



Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2011

Το 2ο τεύχος του "Ελευθεριακού Συνδικαλισμού"

Κυκλοφορεί το 2ο τεύχος του "Ελευθεριακού Συνδικαλισμού" (έκδοση της ΕΣΕ), στην Αθήνα μπορείτε να το αναζητήσετε:

- Αυτόνομο Στέκι (Ζωοδόχου Πηγής 95-97, Εξάρχεια)
- Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου Αττικής (Λόντου 6, Εξάρχεια)
- Ελευθεριακό Στέκι Πικροδάφνη (Αγίου Βασιλείου & Παλαιών Πατρών Γερμανού 22, Μπραχάμι)
- Στέκι Μεταναστών - Κοινωνικό Κέντρο (Τσαμαδού 13-15, Εξάρχεια)
- Βιβλιοπωλείο ΝΑΥΤΙΛΟΣ (Χαρ. Τρικούπη 28, Αθήνα)
- ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ (Θεμιστοκλέους 37, Εξάρχεια)
- Βιβλιοπωλείο ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ (Γραβιάς 10-12, Εξάρχεια)
- Βιβλιοπωλείο ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ (Κιάφας 5 & Ακαδημίας, Αθήνα)
- εκδόσεις ΚΨΜ (Ζωοδόχου Πηγής 55-57, Εξάρχεια)
- Βιβλιοπωλείο ΤΕΛΕΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ (Ανδρέα Μεταξά 12, Εξάρχεια)
- Βιβλιοπωλείο ΒΟΟΚ ΑRT (Παπαφλέσσα 56, Γαλάτσι)

Τι είναι η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση;
αποσπάσματα από το Καταστατικό της ΕΣΕ:

Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (Ε.Σ.Ε.) αποτελεί ένωση εργαζομένων που ασκεί συνδικαλιστική δράση με βάση τις αρχές του ελευθεριακού συνδικαλισμού.

Η ΕΣΕ θεωρείπως το μέλλον της κοινωνίας ανήκει στον κόσμο της εργασίας. Οι εργαζόμενοι παράγουν τον κοινωνικό πλούτο, όμως είναι αποκλεισμένοι από αυτόν. Η κοινωνική απελευθέρωση είναι αναγκαία και επιτακτική. Ο κόσμος της εργασίας πρέπει να πάρει στα χέρια του τις τύχες του.

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Ανακοίνωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής σχετικά με τις εξαγγελίες του υπουργού Δικαιοσύνης Μ. Παπαϊωάννου

 
Ανακοίνωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής σχετικά με τις εξαγγελίες του υπουργού Δικαιοσύνης Μ. Παπαϊωάννου

Ο υπ. Δικαιοσύνης εξήγγειλε χθες μια σειρά μέτρων σχετικά με τους νόμους περί ναρκωτικών, το ίντερνετ καθώς και την αντιμετώπιση των κοινωνικών εκδηλώσεων και διαμαρτυριών με την ενίσχυση των κατασταλτικών μέσων.

Η αποποινικοποίηση της χρήσης και του χρήστη καθώς και η ανάληψη της ευθύνης από το δημόσιο σύστημα υγείας της παροχής των θεραπευτικών μεθόδων απεξάρτησης είναι στοιχειώδη μέτρα κατακτημένα στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης εδώ και δεκαετίες, κατακτήσεις των κοινωνιών και των κινημάτων και έπρεπε να είχαν παρθεί προ καιρού. Η δίωξη και η φυλάκιση του χρήστη ουσιών δεν αποτελεί λύση στο πρόβλημα των ναρκωτικών και οδηγεί στον άδικο εγκλεισμό στις φυλακές εξαρτημένους ανθρώπους ως κοινούς εγκληματίες.

Ωστόσο αποτελεί προφανή αντίφαση και υποκρισία η εξαγγελία ενός τέτοιου μέτρου την ίδια ώρα που η κυβερνητική πολιτική κατεδαφίζει το κράτος πρόνοιας και συστηματοποιεί την περιστολή της δημοκρατίας και των λαϊκών και εργατικών κατακτήσεων. Σκληραίνει δηλαδή τους κοινωνικούς όρους που οδηγούν τον κόσμο και κυρίως την νεολαία στα αδιέξοδα και την απελπισία και αποτελούν υπόβαθρο της εξάπλωσης των ναρκωτικών.

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

Μια παλιά συνέντευξη του Ζίζεκ στο περιοδικό "Κ"

 Αναδημοσιεύμε μια παλιά (Δεκέμβρης 2007 - Ιανουάριος 2008) συνέντευξη του Ζιζεκ  στο περιοδικό "Κ",  η οποία εκείνη την εποχή είχε δημοσιευθεί ηλεκτρονικά στην ιστοσελίδα "μετά την εφημερίδα".

Ειρωνευόμενος όσους επιμένουν οτι ζούμε στην εποχή του Τέλους των ιδεολογιών ο Σλάβοι Ζίζεκ, ο διασημότερος Ευρωπαίος φιλόσοφος του καιρού μας, απαντά αναλύοντας… τις τουαλέτες σε Αμερική, Γαλλία και Γερμανία. «Οι Γερμανοί» λέει, «κοιτούν τα περιττώματα τους, οι Γάλλοι τα εξαφανίζουν ενω οι Αμερικανοί τα αφήνουν να επιπλέουν στο νερό. Τραβήξτε το καζανάκι και θα βρεθείτε ακριβώς μέσα στην ιδεολογία». Χρησιμοποιώντας συστηματικά στον λόγο του αντιστροφές των διαλεκτικών σχημάτων αυτού που αποκαλούμε κοινή λογική, προκαλεί όσους βολεύονται στα σχήματα της πολιτικής ορθότητας της εποχής μας. Θεωρεί οτι ο ρόλος των διανοοπυμένων σήμερα είναι να οδηγούν τις κοινωνίες μας στην διατύπωση των σωστών ερωτήσεων και οχι να δίνουν απαντήσεις.

Ο Σλοβένος κοινωνιολόγος, φιλόσοφος και εκσυγχρονιστής της ψυχαναλυτικής θεωρίας του Λακάν βρέθηκε στις αρχές του μήνα στην Μάνη για τις ανάγκες των γυρισμάτων της δεύτερης ταινίας του με τίτλο «Ο οδηγός του διεστραμμένου στην ιδεολογία», όπου εξηγεί με παραστατικό τρόπο τις απόψεις του για το πως η δήθεν μετα-ιδεολογικοποιημένη εποχή μας είναι στην πραγματικότητα απολύτως ποτισμένη (σε κάθε πτυχή της) απο τις ιδεολογίες. Δυο μέρες αργότερα στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Παντείου Πανειστημίου επιτέθηκε στους Οικολόγους «που κατασκευάζουν μια θρησκευτική εικόνα της Φύσης», στους Αμερικανούς «που έχουν κάνει πραξικόπημα στην παγκοσμιοποίηση» και τον καπιταλισμό που ‘δείχνει να μην χρειάζεται πια την δημοκρατία για να αναπτυχθεί».

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Κώστας Βεργόπουλος: «Γινόμαστε είλωτες, χάνουμε την ελευθερία μας»


Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "δρόμος"
Συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο

Για επιστροφή στην πριν το Σόλωνα εποχή με την ανάπτυξη της νέας ειλωτείας κάνει λόγο -μιλώντας στο Δρόμο- ο Kώστας Βεργόπουλος, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Paris VIII, τονίζοντας ότι η τελευταία απόφαση της Συνόδου Κορυδής δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα του χρέους, το οποίο δεν μετριάζεται, αλλά οξύνεται ακόμη περισσότερο.  Επίσης, χαρακτηρίζει την κρίση παγκόσμιο και συστημικό φαινόμενο, υπογραμμίζοντας ότι «το καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται σήμερα σε αποδόμηση». Αναφερόμενος στο Κίνημα των Πλατειών σημειώνει ότι «είναι το μόνο στοιχείο ελπίδας, υγείας, συνεπούς αντίδρασης της κοινωνίας», επισημαίνοντας ότι «η Ελλάδα, σήμερα, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του παγκόσμιου μετώπου ενάντια στη θλιβερή κατάσταση της χρηματοπιστωτικής κατοχής».

Πώς εκτιμάτε την τελευταία απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής, που αφορά την Ελλάδα; Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση επέστρεψαν (πανηγυρίζοντας για άλλη μια φορά) ως «νικητές». Εσείς πώς «διαβάζετε» αυτή την απόφαση;
Με αυτή την απόφαση η Ελλάδα αφενός μεν απομονώθηκε από τις ομοιοπαθείς χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, αφετέρου, δε, δεν θεσπίστηκε ευρωπαϊκός μηχανισμός διάσωσης των προβληματικών χωρών της Ευρωζώνης. Έπειτα, με την ίδια απόφαση προστίθενται νέα δάνεια για την αποπληρωμή των παλιών, ώστε το συνολικό Χρέος να συσσωρεύεται, ενώ ταυτόχρονα το εθνικό εισόδημα συρρικνώνεται. Συνεπώς, το πρόβλημα φερεγγυότητας του ελληνικού Χρέους δεν μετριάζεται, αλλά οξύνεται ακόμη περισσότερο, παρά τις θυσίες των μισθωτών.

Να επιτεθούμε στην Τουριστική Βιομηχανία


Αναδημοσίευση από τους "Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα"

Εν μέσω υστερικών κραυγών των ΜΜΕ καθώς και της οικονομικής και πολιτικής ελίτ σχετικά με το χτύπημα του τουρισμού από απεργίες και διαδηλώσεις αντιπαραθέτουμε δύο κείμενα και κάποιες ειδήσεις σχετικά με την τουριστική βιομηχανία.Τα χτυπήματα στον τουρισμό που επιφέρουν οι ταξιτζήδες φέτος και οι φορτηγατζήδες πέρισυ, οι αποκλεισμοί της Ακρόπολης από τους συμβασιούχους, τα μπλοκαρίσματα των δρόμων και οι συγκρούσεις στο κέντρο της μητρόπολης είναι χτυπήματα στην καρδιά της καπιταλιστικής μηχανής. Η αποδόμηση της κρατικής προπαγάνδας σχετικά με το κοινό εθνικό συμφέρον που ενυπάρχει στην ανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας δεν μπορεί παρά να ξεκινάει από την αποδόμηση του ίδιου του κοινού εθνικου συμφέροντος. Έτσι κι ‘ αλλιώς οι προλετάριοι δεν έχουν κανένα συμφέρον από την ομαλή ροή ανθρώπων και εμπορευμάτων. Άλλο συμφέρον έχουν λοιπόν οι φτωχοί και άλλο οι πλούσιοι…


Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

Η Ελλάδα έχει γίνει πλέον “μπανανία”;


Με τον όρο Μπανανία χαρακτηρίζεται το κράτος στο οποίο δε λειτουργούν σωστά οι θεσμοί και οι κρατικοί μηχανισμοί. Ο μειωτικός αυτός όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει μικρά κράτη, πολιτικά ασταθή και συνήθως εξαρτώμενα σε περιορισμένη γεωργική παραγωγή και κυβερνώμενα από μία μικρή αυτοεκλεγμένη συνήθως πλούσια και διεφθαρμένη κλίκα. Προφανής είναι η αναφορά σε τριτοκοσμικές χώρες της Αφρικής ή της Λατινικής Αμερικής που κατά τη συνήθη αντίληψη είναι μπανανοπαραγωγές χώρες. (Βικιπαίδεια )

Μπανανία ( Banana Republic) ήταν και η χώρα όπου εκτυλίσσεται η ιστορία της ταινίας με τον Πίτερ Σέλερς «Το ποντίκι που βρυχάται». Ο χαρακτηρισμός μπανανία για την Ελλάδα ξεκίνησε σε δημοσιεύματα κυρίως του εξωτερικού κατά την περίοδο της δικτατορίας της 21ης Απριλίου. Όμως συνεχίστηκε και μετά την μεταπολίτευση και στις μέρες μας έχει ευρύτατη χρήση από τους εθνικοπατριώτες - δεξιούς, του μεσαίου χώρου αλλά και αριστερούς - που απαιτούν από το κράτος να σταθεί στα πόδια του...
( Γράψτε τον και αυτόν στο "αντιμπανανικό μέτωπο"...)
Το ΚΚΕ κάνοντας φιλότιμες προσπάθειες να κρύψει τον ξύλινο τρόπο σκέψης του καταφεύγει στην χρήση όρων και εννοιών που δεν έχουν σαφή ταξικό και πολιτικό προσδιορισμό. Η “μπανανία”, όπως και “πλουτοκρατία”, έχουν ιδιαίτερη βαρύνουσα σημασία σε αυτό το ...αντιξύλινο λεξιλόγιο. Είναι αποκαλυπτικά τα παρακάτω δημοσιεύματα του “ριζοσπάστη”:

Ακόμα και στο Indymedia γίνονται αναδημοσιεύεις, όπως:

Αλλά και η ΑΥΓΗ δεν πηγαίνει πίσω:

Ο Κώστας Ζουράρις, χαρακτηρίζει και αυτός την χώρα μας “μπανανία”, αλλά έχει μπερδέψει τα πράγματα. Θεωρεί τα καθεστώτα όπου το Κόμμα ταυτίζεται με το Κράτος (όπως ήταν τα καθεστώτα των χωρών του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού) ότι είναι και αυτά μπανανίες:

Εκτός από την ΑΥΓΗ και η Χρυσή Αυγή χρησιμοποιεί αρκετά συχνά τον όρο “μπανανία”:
Όμως, συνήθως προσθέτει και ένα δικό της επιθετικό προσδιορισμό που καταλήγει σε -ιστάν, για να δώσει πιο ...αντιδυτική (ανατολίτικη) κατεύθυνση στον όρο:

Την γραμμή της “χρυσής αυγής” ακολουθούν και άλλοι, όπως εδώ:

Μερικοί για να κάνουν πιο κατανοητή την σημασία της έννοιας “μπανανία”, δεν αρκούνται σε λέξεις, αλλά καταφεύγουν σε εικόνες, όπως εδώ:

και εδώ:
Δυστυχώς σήμερα θα δημοσιεύσουμε ένα ντοκουμέντο που δείχνει ότι τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά απ' ότι τα φαντάζονται όλοι όσοι κρούουν το κώδωνα του κινδύνου και αγωνιούν για να μην εκφυλιστεί η χώρα μας σε “μπανανία”. Δεν είναι μόνον ότι  οι πλουτοκράτες της Ευρώπης - με μπροστάρηδες του Γερμανούς - οι οποίοι έχουν αγοράσει τα πιο ωραία μέρη της πατρίδα μας για να κάνουν τις διακοπές τους. Δεν έχει μόνον αλλοιωθεί το αίμα της φυλής μας από τους χιλιάδες μετανάστες που έχουν συσσωρεύσει στην χώρα μας, οι οποίοι με τους γάμους συνάπτουν με τον γηγενή πληθυσμό έχουν γεμίσει τον τόπο με μπάσταρδα ελληνόπουλα...

Έχει αλλοιωθεί ακόμα η χλωρίδα και η πανίδα της χώρας μας. Εκεί λοιπόν “που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα”, τα δικά μας τα πουλιά, τα ελληνικά τα πουλιά, δεν πέφτουν πλέον “νεκρά στην υψικάμινο” γιατί έχουν εξοντωθεί από τα φυτοφάρμακα. Εκεί λοιπόν τώρα ζουν και βασιλεύουν τα κατ' εξοχήν πουλιά που ευδοκιμούν στις μπανανίες, οι ΠΑΠΑΓΑΛΟΙ! Παρουσιάζουμε λοιπόν μια αποικία ΠΑΠΑΓΑΛΩΝ που έχει εγκατασταθεί στο κέντρο της ΑΘΗΝΑΣ, δίπλα σε κεντρική λεωφόρο:

Η κατοικία των παπαγάλων
Κάτοικοι της περιοχής μας ενημέρωσαν ότι αυτοί οι Παπαγάλοι έχουν επισυνάψει ερωτικές σχέσεις με κάργιες που κυκλοφορούν εκεί, με αποτέλεσμα να έχει εμφανιστεί στην χώρα μας και ένα νέο είδος πτηνού, ο “καργιοπαπαγάλος”!...

Υ.Γ. Το ντοκουμέντο με τους παπαγάλους είναι αληθινό. Δημοσιεύουμε και απόσπασμα χάρτη στο χώρο που έχει γυριστεί, ώστε όσοι το αμφισβητούν, αν θέλουν  να επισκεφθούν την περιοχή και να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τους παπαγάλους. Αν σταθούν τυχεροί, ίσως δουν και κανένα καργιοπαπάγαλο...




ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ