ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Επιτήρηση από τους «θεσμούς» ή επιτήρηση από τις αγορές;



Η έκδοση του πενταετούς ομολόγου 3 δις ευρώ με απόδοση 4,625% πανηγυρίστηκε από την κυβέρνηση ως «επιστροφή της εμπιστοσύνης των αγορών στην ελληνική οικονομία», που ανοίγει το δρόμο για το

Αναδημοσίευση από το "thepressproject.gr"
του Γιάννη Μηλιού

1. Νέα (ή μήπως παλιά;) «στρατηγική» κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών του δημοσίου

Με δεδομένο ότι το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση διακήρυσσε ότι στρατηγική της είναι η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, από την οποία θα προέκυπτε η «επιστροφή της εμπιστοσύνης των αγορών στην ελληνική οικονομία», η «έξοδος στις αγορές» αποτελεί «νέα στρατηγική».

Η «νέα στρατηγική» της κυβέρνησης προϋποθέτει, (α) τη σε τακτά χρονικά διαστήματα επανάληψη της «εξόδου στις αγορές», ώστε να καλυφθεί μέρος των χρηματοδοτικών αναγκών του ελληνικού δημοσίου το 2019, ύψους 19 δις ευρώ, (ή/και η εξόφληση υποχρεώσεων του δημοσίου προς ιδιώτες) και (β) το γρήγορο κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης, με υλοποίηση όλων των εκκρεμών μέτρων του 3ου Μνημονίου.

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Ο σατράπης ΑΛΕΞΗΣ και το ...«χαρέμι» του




Αρκετοί, πρώην συριζέοι (και οι περίφημες πρώην συνιστώσες του) αντιμετωπίζουν σήμερα την σχέση τους με τον ΣΥΡΙΖΑ, σαν απατημένες “γκόμενες” του Α. Τσίπρα που αν και βλέπανε τις τσαπατσουλιές του, κάνανε στραβά μάτια για να διατηρηθεί «πάση θυσία» η ...σχέση τους.

Ποτέ δεν αμφισβήτησαν το ποίος έχει το “πάνω χέρι” σε αυτή. Εξάλλου είχαν και τα ανταλλάγματά τους, υλικά ή φαντασιακά δεν έχει και μεγάλη σημασία.

Σε κάθε ευκαιρία, όταν ο Τσίπρας συγκέντρωνε όλο και περισσότερες “εξουσίες” στο πρόσωπό του, τον «εμπιστεύτηκαν» και έκαναν πάλι τα στραβά μάτια. Χωρίς “ηγέτη” δεν μπορεί να προχωρήσεις και να κερδίσεις την εμπιστοσύνη των λαϊκών μαζών. Ήταν λοιπόν μια “σχέση” στην οποία έτσι κι' αλλιώς είχε την ιεραρχία και τον “ηγέτη” μέσα της.

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

Εγκρίθηκε το ελληνικό αίτημα για ένταξη στην τράπεζα των BRICS




Επίσημη επιστολή προκειμένου να ξεκινήσουν οι συζητήσεις για τη συμμετοχή της Ελλάδας στη Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα, με απόφαση του ΚΥΣΟΙΠ

Επίσημη επιστολή προκειμένου να ξεκινήσουν οι συζητήσεις για τη συμμετοχή της Ελλάδας στη Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα (New Development Bank), στην οποία μέτοχοι είναι οι χώρες των BRICS, αναμένεται να αποστείλει το υπουργείο Οικονομικών, ύστερα από εξουσιοδότηση του χθεσινού Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ).

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, σταθερή επιδίωξη της κυβέρνησης είναι η συνεργασία ή και η συμμετοχή της Ελλάδας σε όλους τους σημαντικούς διεθνείς χρηματοδοτικούς θεσμούς με στόχο την οικονομική στήριξη επενδυτικών σχεδίων υψηλής προστιθέμενης αξίας και την ανάπτυξη επωφελών συνεργασιών για την ελληνική οικονομία.

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Είχε “πρόγραμμα” ο ΣΥΡΙΖΑ;


στα σκαλάκια της Βουλής,  21-6-2015  
του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Τον τελευταίο καιρό ΄με αφορμή το βιβλίο του Γ. Βαρουφάκη έχει ανοίξει μια συζήτηση - με συμμετέχοντες απ' όλο το πολιτικό φάσμα - αν είχε πράγματι “πρόγραμμα” ο ΣΥΡΙΖΑ. Η συζήτηση αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό αποπροσανατολιστική: Βάζει κάτω απ' το χαλί τους βασικούς λόγους που εκφυλίστηκε το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ και αναζητά την αποτυχία του στο πεδίο των “προγραμματικών” του διακηρύξεων, παραδοσιακά προσφιλές πεδίο “διαλόγου” ανάμεσα στον αστισμό και την αριστεροσύνη, όπου κρίνονται και κατακρίνονται “πολιτικές διαφορές” ασήμαντες όμως για την «Πολιτική»...

Κάθε πολιτικός σχηματισμός που κατεβαίνει στις εκλογές έχει σαν πρώτο στόχο να καταλάβει την κυβερνητική εξουσία και να παραμείνει σε αυτή, γιατί αν δεν κατέχει αυτή την εξουσία. δεν μπορεί να εφαρμόσει κανένα «πρόγραμμα». Από αυτή την άποψη, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να πραγματοποιήσει αυτόν τον στόχο.

Οι πολιτικοί σχηματισμοί στο αστικό κοινοβουλευτικό σύστημα δεν διαμορφώνουν τις σχέσεις τους με την εκλογική τους πελατεία με βάση το “πρόγραμμα”, όπως αυτό το αντιλαμβάνεται η παραδοσιακή Αριστερά. Οι σχέσεις εκπροσώπησης/διαμεσολάβησης εκφράζονται συνήθως με όρους συγκυρίας και διαμορφώνονται από ιδεολογικές σχέσεις και γενικά προτάγματα σχετικά με επίδικα της πολιτικής σκηνής. Η “χρυσή αυγή” δεν έχει αναδειχθεί σε τρίτο κοινοβουλευτικό κόμμα και έχει αποκτήσει κοινωνικά ερείσματα επειδή έχει κάποιο “μεταβατικό πρόγραμμα”, όπως το αντιλαμβάνεται η παραδοσιακή κομμουνιστικογενής Αριστερά, ούτε ο Τράμπ κέρδισε τις εκλογές στην Αμερική με αιχμή το “πρόγραμμα” του. Εξάλλου στα αστικά κοινοβούλια σύνηθες φαινόμενο είναι ότι τα προεκλογικά προγράμματα αναιρούνται μετά τις εκλογές, μερικές φορές μάλιστα και από την πρώτη μέρα. Αυτό το γνωρίζουν οι ψηφοφόροι - όχι μόνον στην χώρα μας - και δεν δίνουν καμία βαρύνουσα σημασία στα “προγράμματα”. Αρκετοί ούτε καν τα διαβάζουν, παρόλο που μπορεί να είναι και φανατικοί οπαδοί τους. Το ίδιο συμβαίνει και στους χώρους της Αριστεράς που δίνει βαρύνουσα σημασία στα “προγράμματά” της...

Όμως, ούτε οι μεγάλες κοινωνικές αλλαγές ούτε και οι επαναστάσεις έγιναν με την εφαρμογή κάποιου “μεταβατικού προγράμματος” που εκπόνησαν τα πεφωτισμένα επιτελεία κάποιων πολιτικών “πρωτοποριών”. Έγιναν με την κινητοποίηση, την δράση και την παρέμβαση του “λαϊκού παράγοντα” στα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα. Κοινωνικές αλλαγές δεν γίνονται με την “ανάθεση” αλλά με την συμμετοχή και την αυτοοργάνωση του λαϊκού παράγοντα.

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Για τη Δικαιοσύνη και το δίκαιο


Η συμμετοχή των πολιτών στην απονομή της Δικαιοσύνης είναι η μόνη εγγύηση για να εφαρμοσθεί το δίκαιο.

Άρθρο 97 του Συντάγματος: "Τα κακουργήματα και τα πολιτικά εγκλήματα δικάζονται από μικτά ορκωτά δικαστήρια, που συγκροτούνται από τακτικούς δικαστές κι ενόρκους".

Μεικτά Ορκωτά Δικαστήρια, με συμμετοχή των ενόρκων, δηλαδή των πολιτών.

Αυτό υπαγορεύει ως κανόνα το Σύνταγμά μας, το κακοποιημένο και τσαλαπατημένο από τις μεταπολιτευτικές και τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Που νομοθέτησαν τα 7μελή Μεικτά Ορκωτά, με πλειοψηφία ενόρκων, αλλά στη συνέχεια εξαίρεσαν τα περισσότερα κακουργήματα από την αρμοδιότητά τους, εξαιρώντας έτσι τους πολίτες από την εκδίκασή τους. Αυτό που το Σύνταγμα προέβλεψε ως εξαίρεση, το έκαναν κανόνα. Χτίζοντας νομοθετικά το "δίκαιο της εξαίρεσης".

Κατά το Σύνταγμα, αρμόδιοι να δικάσουν την Ηριάνα αλλά και τον Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ είναι οι πολίτες μαζί με τους δικαστές.

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Αριστερή αφασία



(Φλεβάρης του 15: στις μαζικές διαδηλώσεις, η κοινωνική αριστερά ήταν στον δρόμο. Η πολιτική αριστερά ...σε αφασία)

Του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Το editorial του «Δρόμου» που κυκλοφορεί θέτει ένα διαφορετικό πλαίσιο συζήτησης για το μέλλον της Αριστεράς στον τόπο μας, γιατί αναγνωρίζει μερικές βασικές πλευρές της ήττας της.

Θα σημφωνίσουμε με το γενικό πλαίσιο του κειμένου και ιδιαίτερα με την κατάληξη του:

«Και για αυτήν την Αριστερά, η ζωή πρέπει να συνεχιστεί μέχρι τις επόμενες εκλογές. Μετά βλέπουμε, αφού θα έχουμε ξαναμετρηθεί…
Ας καταλήξουμε σε ένα συμπέρασμα. Η αριστερή αφασία δεν μπορεί να αυτοϊαθεί. Η γιατρειά βρίσκεται (πάντα εκεί ήταν) στην απάντηση των ζητημάτων και προϋποθέσεων που θέτει η ανάγκη διεξόδου της χώρας και ενός υποκειμένου που θα πασχίζει για αυτήν.»

Θα  προσθέσω μερικές παρατηρήσεις ως προς το “υποκείμενο” στο οποίο αναφέρεται το κείμενο, Πρώτα απ' όλα θα πρέπει να επισημάνουμε την διάκριση ανάμεσα στην “κοινωνική αριστερά” και την “πολιτική αριστερά” που συγκροτείται με την μορφή διαφόρων πολιτικών σχηματισμών και το κυρίως χάσμα που τις χωρίζει. Ο λαϊκός παράγοντας στις κρίσιμες στιγμές δεν είναι απαθής. Έχει βγει στον δρόμο και πριν την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και μετά, στις μεγάλες διαδηλώσεις το πρώτο τρίμηνο της της “πρώτης φοράς αριστεράς” αλλά και στο δημοψήφισμα του ΟΧΙ. Σε αυτές τις στιγμές εκείνη που απουσίαζε και δεν μπόρεσε να βάλει την σφραγίδα της στις εξελίξεις ήταν η “αριστερά της αφασίας”....

Σήμερα ο λαϊκός παράγοντας δεν εμπιστεύεται την “αριστερά της αφασίας”, ακόμα και αν συμφωνεί με πολλές από τις “προγραμματικές” της διακηρύξεις. Είναι ενδεικτικό ότι ένα μεγάλο μέρος των πολιτικών βλέπει τα δεινά που έχουν επιφέρει στη χώρα οι πολιτικές της ΕΕ και η ένταξη στην ΟΝΕ, όμως δεν εμπιστεύεται να αναθέσει στην “αριστερά της αφασίας” την διαχείριση αυτών των ζητημάτων.

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Όταν συναντούνται οι πραγματικοί και οι φαντασιακοί φόβοι του ελληνικού αστισμού...




Spiegel: Ο ελληνικός τουρισμός ανθεί, οι εργαζόμενοι υποφέρουν



Τα κρούσματα εργασιακής εκμετάλλευσης στον ελληνικό τουρισμό, που καταγράφονται παράλληλα με τα εισπρακτικά ρεκόρ των επαγγελματιών του κλάδου, επιχειρεί να αναδείξει εκτενές ρεπορτάζ της ηλεκτρονικής έκδοσης του γερμανικού περιοδικού Spiegel.:

Griechenlands Hoteliers jubeln über Rekordumsätze - bei den Beschäftigten aber kommt wenig davon an. Tarifverträge werden ausgehebelt, Saisonkräfte hausen in Containern. Nun droht Streik zur Hochsaison.

Μια παρουσίαση του άρθρου στα ελληνικά, εδώ:

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Ο Π. Λαφαζάνης «εμπιστεύεται» το αστικό κράτος πολύ περισσότερο από τον Γ. Βαρουφάκη!...


κλικ στην εικόνα για ένα θρίλερ με "παράλληλο νόμισμα" στην σύγχρονη Ελλάδα...

«Πάει πολύ, όμως, να διαβάζω τον Γ. Βαρουφάκη σε συνέντευξη του στην Realnews της Κυριακής (16/7) να εμφανίζει ως δήθεν “παράλληλο νόμισμα”, την πρόταση της Λαϊκής Ενότητας για μετάβαση στην νέα δραχμή, όπως ο ίδιος την βαφτίζει, αφού, όπως ισχυρίζεται, άκουσον – άκουσον, η νέα δραχμή θα λειτουργεί επί πολλά χρόνια παράλληλα με το ευρώ.»
(από την δήλωση του Παναγ. Λαφαζάνη Γραμματέα του Π.Σ της ΛΑ.Ε που δημοσιεύεται στο iskra.gr με τον τίτλο: «Ο Λαφαζάνης απαντά στον Βαρουφάκη για την επίθεση στην ΛΑ.Ε» )

Τα πολιτικά αδιέξοδα που έχει οδηγηθεί ο χώρος της ΛΑΕ αναδεικνύονται καθαρά σε αυτή την δήλωση του Π. Λαφαζάνη. Δεν εντοπίζονται στη πολιτική πρόταση απέναντι στο δίλημμα “ευρώ ή δραχμή” που έχει τεθεί στην πολιτική σκηνή με όρους αστικής πολιτικής, αλλά στο ζήτημα των σχέσεων τους κράτους με την κοινωνία.

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Αλήθειες και ψέματα για το παράλληλο νόμισμα



Πολλοί εκφράζουν άποψη για το παράλληλο σύστημα πληρωμών, όμως ελάχιστοι έχουν αντιληφθεί την αρχιτεκτονική του. Πώς το περιβόητο σχέδιο Βαρουφάκη θα δημιουργούσε πρόσθετο χρήμα.

Αναδημοσίευση από το "euro2day.gr"
του Βασίλη Παζόπουλου

Αν γυρίσουμε τη μνήμη μας στην αρχή της κρίσης, θα θυμηθούμε πάρα πολλούς «ειδικούς» που εξέφραζαν βεβαιότητες για το πόσο καταστροφικό θα ήταν το «κούρεμα» του δημόσιου χρέους.
Είχαν ασχοληθεί με ένα θέμα για το οποίο δεν είχαν μπει στον κόπο να μάθουν ούτε τα βασικά. Δεν είχαν μελετήσει τα ιστορικά προηγούμενα. Τις αναφορές των πραγματικά ειδικών διεθνώς. Πηγές τους ήταν οι πολιτικοί αναλυτές, οι οποίοι είχαν την αξιοπιστία που έχουν οι αθλητικογράφοι όταν αναφέρονται στην ομάδα της αρεσκείας τους.

Αντίστοιχα σήμερα εκφράζουν βεβαιότητες για το παράλληλο σύστημα συναλλαγών, χωρίς να μπουν καν στον κόπο να μάθουν τι είναι. Πώς εφαρμόζεται. Πού έχει ξαναγίνει και με τι αποτελέσματα. Αν τελικά βοηθάει την παραμονή της χώρας στο ευρώ ή τη δυσκολεύει.

Απλά παρασύρονται από άλλους ημιμαθείς αλλά εξίσου σίγουρους πως έχουν δίκιο!

Γεγονός είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου δεν γνωρίζει τι σημαίνει παράλληλο νόμισμα. Η άγνοια για το θέμα ενισχύεται από τα δημοσιεύματα, λες και οι εμπνευστές τους έχουν επιδοθεί σε διαγωνισμό παραπληροφόρησης.

Αξιοπερίεργο είναι ότι όσοι επιθυμούν την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα κατηγορούν το σχέδιο, θεωρώντας ότι με αυτό τον τρόπο η χώρα θα έμενε στο ευρώ. Ταυτόχρονα, οι υποστηρικτές της παραμονής στο ευρώ κατηγορούν το παράλληλο σύστημα πληρωμών ότι σημαίνει επιστροφή στη δραχμή.

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Για να μην ξεχνιόμαστε ...καλοκαιριάτικα!


( Με αφορμή το κείμενο του του Ηλία Ιωακείμογλου: «Διασώζοντας την συλλογική μνήμη των καταπιεσμένων»)

ΑΘΗΝΑ, 29η Ιούνη 2011:



Υπήρχε “πραγματική αντιπολίτευση“ στον ΣΥΡΙΖΑ το 2015;



Στην συνέντευξη του στον ραδιοφωνικό σταθμό FOCUS 103,6 ο κ. Λαπαβίστας αναφερόμενος στο plan b του Γιάνη Βαρουφάκη, υπογράμμισε πως ουδέποτε το είχε φέρει στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ.

Ερωτηθείς αν γνώριζε ο ίδιος το σχέδιο Βαρουφάκη και αν είχε παρουσιαστεί στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Λαπαβίτσας απάντησε: «Με τον κ. Βαρουφάκη, όσο καιρό ήμουν βουλευτής, είχαμε μία ανταλλαγή απόψεων επί 10 λεπτά, στο κυλικείο της Βουλής, κατά τη διάρκεια της οποίας δεν μου είπε τίποτα σχετικό.Ποτέ δεν παρουσίασε το σχέδιό του στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ. Αν είχε παρουσιαστεί στην Κ.Ο. θα είχε γίνει μύλος!

Ο Γιάνης Βαρουφάκης μίλησε στην Κ.Ο. και μας ενημέρωσε ως όφειλε, γιατί ήταν υπουργός Οικονομικών, για την πορεία των διαπραγματεύσεων, όχι για παράλληλο νόμισμα.

Η αντιφιλελεύθερη Ν. Δημοκρατία




Στη χώρα που οι πιστοί προσέρχονται μαζικά για να προσκυνούν το κάστανο που έβρασε ο Άγιος Παΐσιος, πολλά μπορείς να  δεις και κ΄ακούσεις στην μάχη ανάμεσα στους "προσκυνητές" του εθνικού νομίσματος και τους αντιπάλους τους. 

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"
του Τάκη Μίχα
«Ας αφαιρέσουμε από τις κυβερνήσεις τη δύναμη να προστατεύουν το νόμισμά τους από τον ανταγωνισμό».
Φρίντριχ Χάγεκ

H ερώτηση της Ν.Δ. για το σύστημα παράλληλων πληρωμών-νομισμάτων που ετοίμαζε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι επιεικώς ανόητη. Κατ' αρχάς, όπως γνωρίζει όποιος έχει σπουδάσει έστω και ένα χρόνο οικονομικά, η θεωρία της ύπαρξης και κυκλοφορίας παράλληλων νομισμάτων βρίσκεται στο επίκεντρο της σύγχρονης φιλελεύθερης προβληματικής.

Ο κορυφαίος ίσως διανοητής του σύγχρονου φιλελευθερισμού, ο Αυστριακός Φρίντριχ φον Χάγεκ έχει αφιερώσει δύο βιβλία στο θέμα. Τα «Νομισματική επιλογή» και «Αποκρατικοποίηση του χρήματος», στα οποία παραθέτει τα επιχειρήματα για τα πλεονεκτήματα της ύπαρξης και ανταγωνισμού πολλαπλών νομισμάτων.

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Λάκης Λαζόπουλος: Το δράμα της Αριστεράς



Αναδημοσίευση από το "altsantiri.gr"
του Λάκη Λαζόπουλου

Η Αριστερά ήταν πάντα μια ανυπότακτη δεσποινίς που αρνιόταν να γίνει κυρία.

Ένιωθε πως στα σαλόνια θα έχανε την αξιοπρέπεια της και πως στα πεζοδρόμια έπρεπε να αφήσει την τελευταία της πνοή .

Γι’ αυτό και όταν η Αριστερά έγινε κυβέρνηση οι πρώτοι που έχασαν τον ύπνο τους ήταν οι αριστεροί που είχανε μάθει να διαμαρτύρονται, αλλά όχι να κυβερνούν.

Ήταν σαν τους κριτικούς κινηματογράφου.

Ξέραν τα πάντα για τον κινηματογράφο, αλλά δεν ξέραν να κάνουν κινηματογράφο.

Αυτό είναι άραγε το δράμα της Αριστεράς;

Η ενοχή του ευνούχου που ξέρει τα πάντα για το σεξ, αλλά δεν μπορεί να κάνει ο ίδιος;

***Το σίγουρο είναι ότι μετά τις 13 Ιουλίου του 2015, όταν η Αριστερά έπεσε πάνω στο ευρωπαϊκό τοίχος, το κατασκευασμένο από γερμανικά υλικά και αναγκάστηκε να υπογράψει όλα όσα απευχόταν, οι πρώτοι που ξεσηκώθηκαν ήταν οι ίδιοι οι εαυτοί τους.

Τα αστικά κόμματα της διεφθαρμένης και ξεθωριασμένης μεταπολίτευσης είχαν ήδη μάθει έναντι μίζας να προσκυνούν. Δεν ταράχθηκαν.

Τώρα έπρεπε να προσκυνήσουν και αυτοί.

Έτσι επανήλθε το δεξιό αφήγημα.

Τι λογική έχει να αντιστέκεσαι αφού στο τέλος θα υπογράψεις τα ίδια;

Δηλαδή ο Λεωνίδας και ο Εφιάλτης έχουν την ίδια αξία αν στο τέλος χάσουν και οι δυο.

Αυτό μας διδάσκει αυτή η θεωρία.

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΣΤΕΡΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΛΗΡΩΜΩΝ


Την ώρα που…

- οι εργαζόμενοι καλούνται να τα βγάλουν πέρα με όλο και μικρότερους μισθούς
- οι συνταξιούχοι, έχοντας χάσει το ΕΚΑΣ και την επικουρική, χάνουν σταδιακά την πενιχρή κύρια σύνταξή τους
- οι ελεύθεροι επαγγελματίες εξοντώνονται από εισφορές σε ταμεία που δεν τους εξασφαλίζουν τίποτα
- οι επιχειρήσεις αφανίζονται από φόρους που πετιούνται στο βαρέλι-δίχως-πάτο του μη βιώσιμου χρέους
- ένα στα δύο νοικοκυριά αποτελείται από ανέργους ή οικτρά υπο-απασχολούμενους
- οι άνεργοι χάνουν κάθε ελπίδα
- οι επενδυτές γελάνε με τα σχέδια για «έξοδο στις αγορές»
οι νέοι μεταναστεύουν κατά χιλιάδες

…πολιτικά κόμματα και «μέσα» τα οποία τον Ιανουάριο του 2015 «θίχτηκαν» που στεναχωρήσαμε τον Γιερούν Ντάιζελμπλουμ (λέγοντάς ΟΧΙ στις απειλές του για κλείσιμο τραπεζών αν δεν πούμε ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ), και τον επόμενο Ιούλιο ορύωνταν υπέρ του ΝΑΙ, σήμερα ορύωνται εναντίον του παράλληλου συστήματος πληρωμών.


Τι κρύβεται πίσω από αυτή την υστερία για το παράλληλο σύστημα πληρωμών;


«Κάντε κάτι αδέρφια, μας γ@*ούν αλύπητα»: Ο Γ. Ζουγανέλης διασκευάζει Δ. Σαββόπουλο (12/7/17)




μια ματιά και εδώ:
Γιάννης Ζουγανέλης: Το κόψιμο ήταν προσχεδιασμένο, δεν μου αξίζει όλο αυτό


Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Γιάνης Βαρουφάκης: Αλλη μία επέτειος του «όχι» επιβεβαιώνει την ανάγκη παράλληλου συστήματος πληρωμών




Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"
του Γιάνη Βαρουφάκη

Από το 2010 όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, όλοι οι υπουργοί Οικονομικών ήρθαν αντιμέτωποι με παράλογες απαιτήσεις από δανειστές που δεν δίστασαν να τους εκβιάσουν στη βάση τού: «Είτε περνάτε τα μέτρα που σας υπαγορεύουμε είτε σας κλείνουμε τις τράπεζες και σας πετάμε από το ευρώ».

Η οργανωμένη άμυνα της χώρας απέναντι στον ωμό αυτόν εκβιασμό ήταν, και είναι, καθήκον κάθε κυβέρνησης, κάθε υπουργού Οικονομικών.

Και η μόνη γραμμή άμυνας σε αυτόν τον εκβιασμό, για μια κυβέρνηση που δεν έχει στόχο να βγει από το ευρώ, είναι ένα παράλληλο σύστημα πληρωμών.

Χωρίς τέτοιο σύστημα, η Ελλάδα θα παραμένει στο έλεος δανειστών που, εν γνώσει τους, επιβάλλουν μέτρα που ερημοποιούν τη χώρα ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα (υποτίθεται ότι) «κυβερνά».

Το παράλληλο σύστημα πληρωμών και οι υποσχετικές (IOU): μια ιδέα που η τρόικα θεωρεί εξαιρετική εφόσον ωφελεί μόνο τα δικά της τα παιδιά.

Από τότε που ξέσπασε η κρίση εφαρμόστηκε και στην Ελλάδα το σύστημα παράλληλων πληρωμών με υποσχετικές (IOU) για ποσά δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου εξέδωσε υποσχετικές (IOU) για να πληρώνει προμηθευτές του Δημοσίου το 2010.

Πιο πριν, από το 2008, τότε που ξέσπαγε η τραπεζική κρίση, η ΕΚΤ επέτρεψε στις ελληνικές τράπεζες (και σε πολλές ευρωπαϊκές) να εκδώσουν δισεκατομμύρια υποσχετικών (IOU) που βέβαια θα ήταν άνευ αντικρίσματος (δεδομένου ότι οι τράπεζες είχαν ουσιαστικά πτωχεύσει) αν δεν επιβαλλόταν στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών να τις εγγυάται.

Εν ολίγοις, από το 2009 έως σήμερα η Εθνική, η Alpha, η Eurobank και η Πειραιώς επιβιώνουν στη βάση κρατικών υποσχετικών (IOU) των οποίων η ονομαστική αξία, έως και σήμερα, ξεπερνά τα 50 δισ. ευρώ!

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

ANT1: "τα Εξάρχεια μετακόμισαν στο Αμβούργο"




Από την Ιδιωτική τηλεόραση, μάθαμε το ποιος ευθύνεται για τη "κολαση" στο Αμβούργο Κάναμε εξαγωγή Εξαρχειωτών στο Αμβούργο!!

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Digital Labor: Η φάμπρικα του 21ου αιώνα;


Ο κύκλος πωλήσεων ανά υπάλληλο των GAFAM για το 2015
Τα τελευταία χρόνια οι ψηφιακές τεχνολογίες καταλαμβάνουν σταδιακά όλο και πιο κεντρικό ρόλο στην καθημερινότητα μας: κοινωνικότητα, εργασία, ψυχαγωγία, εκπαίδευση. Όλες οι ανθρώπινες δραστηριότητές που βασίζονται στην επικοινωνία – δηλαδή σχεδόν το σύνολο των κοινωνικών μας συναναστροφών –αποικίζεται σταδιακά από ψηφιακές συσκευές, υπηρεσίες και δίκτυα τα οποία γίνονται απαραίτητα αλλά και εξαρτησιογόνα βοηθήματα της προσωπικής και επαγγελματική μας ζωής καθώς και της δημόσιας έκφραση μας.

Οι μεταλλάξεις της ψηφιακής εργασίας αποτελούν κατά κάποιο τρόπο το επιστέγασμα της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας και το όνειρο του κάθε αφεντικού: επισφαλής κακοπληρωμένη εργασία, γενικευμένος ανταγωνισμός μεταξύ εργαζομένων από όλο τον πλανήτη, έλλειψη κάθε είδους συλλογικής οργάνωσης και διαπραγμάτευσης κλπ. Πάνω σε αυτήν την πραγματικότητα χτίζεται η παγκόσμια κυριαρχία του διαδικτυακού ολιγοπωλίου και η υψηλή του κερδοφορία.

 Παρ' όλα αυτά, αν και ο συσχετισμός δυνάμεων είναι άνισος, οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα αρχίζουν σταδιακά να αντιδρούν. Δεκάδες υποθέσεις εκκρεμούν στα δικαστήρια στις οποίες ψηφιακοί εργαζόμενοι ζητούν να αναγωριστούν ως υπάλληλοι αποκλειστικής απασχόλησης των εταιρειών για τις οποίες παράγουν έργο, προσπαθώντας να εξασφαλίσουν μια σειρά δικαιωμάτων και εγγυήσεων.
περισσότερα εδώ:
;

Σάββατο, 1 Ιουλίου 2017


Κοινωνική Οικονομία: Αυτά είναι τα... άγνωστα Εναλλακτικά Νομίσματα της Ευρώπης που φέρνουν ευημερία



ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ