ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ, ΤΡΙΤΗ 12/9/2017, 7.30 Μ.Μ.



Στα γραφεία της δημοτικής κίνησης «Δημοτική Συνεργασία Ελληνικού-Αργυρούπολης», Τριπόλεως 43 και Ροδοπόλεως (ημιυπόγειο) Μετρό : τερματικός σταθμός Ελληνικού , έξοδος Βουλιαγμένης προς Αθήνα

Αγαπητοί φίλοι, αγαπητές φίλες

Σας καλούμε την Τρίτη 12/9/2017 και ώρα 7.30, στα γραφεία της δημοτικής κίνησης «Δημοτική Συνεργασία Ελληνικού-Αργυρούπολης», σε συνάντηση ενημέρωσης για το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης του ακινήτου Ελληνικού, όπως εκτίθεται στο κείμενο Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, το οποίο τέθηκε προς διαβούλευση (κλειστή ώστε οι διαβουλευόμενοι να μην επικοινωνούν μεταξύ τους) μεσούντος του Αυγούστου και εντός προθεσμίας 20 ημερών για τους πολίτες. Για λόγους τόσο νομιμότητας όσο και ουσίας η διαβούλευση είναι προσχηματική καθώς η ανάγνωση και μόνο χιλιάδων σελίδων είναι απαγορευτική της αξιολόγησης του σχεδίου.

Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

Η εμπάθεια της ΛΑΕ απέναντι στον Α.Τσίπρα μερικές φορές καταλήγει στην γελοιότητα...


Μεγάλη αντίφαση ανακάλυψε η ΕΦ.ΣΥΝ. στις δηλώσεις Λαφαζάνη για το “Εσθονικό” ζήτημα. Από τη μία, μας λέει το ρεπορτάζ της εφημερίδας, ο Παν. Λαφαζάνης καταγγέλλει ως “αντιδραστικές και νεοψυχροπολεμικές” τις διασκέψεις τύπου Ταλίν και από την άλλη επικρίνει τον ΣΥΡΙΖΑ ότι αρνήθηκε να πάει στο Ταλίν “για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης”.

Μπορεί η ΕΦ.ΣΥΝ. να έχει οποιαδήποτε εκτίμηση για τα κίνητρα των Τσίπρα – Κοντονή να μην πάει η κυβέρνηση στο Ταλίν. Που, όμως, βλέπει την αντίφαση στις δηλώσεις Λαφαζάνη; Και από πού και ως πού βγάζει η ΕΦ.ΣΥΝ. το συμπέρασμα ότι αυτός που κάνει την εκτίμηση πως η κυβέρνηση δεν πήγε στο Ταλίν για λόγους “εσωτερικής κατανάλωσης”, θεωρεί ότι έπρεπε να είχε πάει;


Αυτό που μετράει στην πολιτική, αλλά και στην ζωή γενικότερα είναι οι πράξεις και όχι τα κίνητρα. Για το iskra.gr όμως τα «κίνητρα» έχουν μεγαλύτερη αξία και σημασία από τις πράξεις, Γιαυτό δεν λέει τίποτα για το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν πήγε στο Ταλίν. Δεν θα διαφωνήσουμε ότι πήγε για λόγους “εσωτερικής κατανάλωσης”. Όμως γνωρίζετε πολλές κυβερνήσεις ή ακόμα και πολιτικά κόμματα που παρόμοιοι λόγοι δεν προσδιορίζουν την στάση τους σε πολλά ζητήματα; Με την ίδια λογική που χρησιμοποιεί το Iska.gr, θα μπορούσε κάποιος να εγκαλέσει τον Παν. Λαφαζάνη να αποδείξει κ' αυτός όταν καταγγέλλει ως “αντιδραστικές και νεοψυχροπολεμικές” τις διασκέψεις τύπου Ταλίν ότι δεν το κάνει για λόγους “εσωτερικής κατανάλωσης” ώστε να διευρύνει την εκλογική του πελατεία και να μπει κι' αυτός στην βουλή;

Η αξιολόγηση των πράξεων με βασικό κριτήριο τα “κίνητρα”, όταν κατέχεις εξουσία, οδηγεί στην ιερά εξέταση και στα γκούλαγκ. Ευτυχώς τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει από το iskra.gr...

Γερμανία: Η ακροδεξιά ανεβαίνει στις δημοσκοπήσεις – τρίτο κόμμα η AfD




 Απώλειες και για τα δύο μεγάλα κόμματα και άνοδο του ακροδεξιού κόμματος (AfD) καταγράφει η τελευταία δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Infratest dimap για λογαριασμό του πρωινού μαγκαζίνο του πρώτου καναλιού της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD που παρουσιάζεται την Παρασκευή ενόψει των εκλογών της 24ης Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με τα ευρήματα της δημοσκόπησης, οι Χριστιανοδημοκράτες/Χριστιανοκοινωνιστές (CDU/CSU) χάνουν μία μονάδα από την προηγούμενη καταγραφή πριν από δύο εβδομάδες και συγκεντρώνουν 38%, ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) χάνουν δύο μονάδες και περιορίζονται στο 22%.

Τρίτο κόμμα αναδεικνύεται η AfD με 10% (+2), ενώ ακολουθούν η Αριστερά (Die Linke), η οποία παραμένει σταθερή στο 9%, όπως και οι Ελεύθεροι Δημοκράτες (FDP), οι οποίοι όμως κερδίζουν μία μονάδα από την τελευταία δημοσκόπηση. Οι Πράσινοι εμφανίζονται σταθεροί στο 8%.

Στο ερώτημα, «Με ποιό θέμα θα πρέπει να ασχοληθεί κατά προτεραιότητα η επόμενη κυβέρνηση», το προσφυγικό και η ενσωμάτωση των προσφύγων φαίνεται να είναι το ζήτημα που απασχολεί περισσότερους Γερμανούς, ενώ έπονται η κοινωνική δικαιοσύνη (καταπολέμηση της φτώχειας, φορολόγηση των πλουσίων), η εσωτερική ασφάλεια (τρομοκρατία, εγκληματικότητα), η τήρηση των προεκλογικών υποσχέσεων και η διαφάνεια, η παιδεία, η κλιματική αλλαγή και το συνταξιοδοτικό.

Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Οι «αλήθειες» του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου για ένα «φαντασιακό» γεγονός...



Ας το θυμόμαστε: η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έγινε στα μέσα Ιούλη του 2015, με την υπογραφή δηλαδή της περίφημης «συμφωνίας»: έγινε τον Αύγουστο, με την αιφνιδιαστική προκήρυξη των εκλογών από τον πρωθυπουργό – όταν δηλαδή η κυβέρνηση κατάπιε απροσχημάτιστα το κόμμα. Και το μάθημα-πάθημα που δεν τελείωσε έκτοτε, είναι το πόσο εύκολα πέρασε το πραξικόπημα των έξω στο εσωτερικό: πώς, με σημερινούς όρους, η αποτυχία αυτή θα πάψει να θεωρείται μοίρα κάθε εκδοχής Αριστεράς, όταν αυτή πάει να δει λίγο πιο πέρα από τη σκιά της.

(Υπάρχει βέβαια και η άποψη ότι «εμείς τα λέγαμε» ή ότι «οι εργάτες μπορούν και χωρίς Αριστερά»: χωρίς κόμμα, σε απόσταση ασφαλείας από τους «θεσμούς» που κατάπιαν και τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά από την κριτική ενός ολόκληρου 20ού αιώνα στον «αυθόρμητο» οικονομισμό, ως και τις σημερινές στρατηγικές αναζητήσεις, υπάρχει επίσης σοβαρή και πλούσια σκέψη, που δεν μπορεί να αγνοηθεί).
(Από το «Το μάθημα της 20ής Αυγούστου δεν τελείωσε ακόμα», του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου)

Ο Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος αναφέρεται σε μια κατ' ευφημισμόν διάσπαση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Μετά την υπογραφή της περίφημης «συμφωνίας» και την ακύρωση του δημοψηφίσματος του ΟΧΙ, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ έχασε ένα μεγάλο μέρος των κοινωνικών του ερεισμάτων. Η απώλεια αυτή καταγράφηκε και με αθρόες αποχωρήσεις και μαζική αποστασιοποίηση από τις κομματικές διαδικασίες. Εξάλλου ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά δεν λειτουργούσε ως κόμμα από την στιγμή που ανήλθε στην κυβερνητική εξουσία, παρά μόνον για να επικυρώνει τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες και να κάνει τον νεροκουβαλητή της κυβέρνησης. Με την προκήρυξη των εκλογών του Σεπτέμβρη υπήρξε “άτακτη αποχώρηση” των οργανωμένων μελών συνιστωσών του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες βρέθηκαν απομονωμένες και χωρίς οπαδούς εντός του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Οι “διασπάσεις” καταγράφονται με κάποια μορφή αντιπαράθεσης εντός των κομματικών διαδικασιών και αποτυπώνουν το αποκρυστάλλωμα αυτής της διαπάλης. Τέτοια αντιπαράθεση με μαζικά χαρακτηριστικά δεν υπήρξε εντός του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Τα μάζεψαν λοιπόν τελευταίοι και καταϊδρωμένοι και αποχώρησαν (με μικρές ή μεγάλες απώλειες), χωρίς να δώσουν καμία ουσιαστική μάχη...

Είναι κακό στο πάρκο να χτίζεις ουρανοξύστες


Φωτορεαλιστική απεικόνιση του Ελληνικού μετά την ολοκλήρωση των έργων της Lamda Development
Το πολυαναμενόμενο μητροπολιτικό πάρκο στην «καρδιά» του παλιού αεροδρομίου στο Ελληνικό στην ουσία θα αποτελεί την... αυλή των προβλεπόμενων υψηλών κτιρίων, που θα φτάνουν έως και τα 200 μέτρα και με την προτεινόμενη διάταξή τους γύρω από τις ζώνες πρασίνου θα περιορίζουν την επίδραση της θαλάσσιας αύρας προς τις γύρω οικιστικές περιοχές, αλλά και τη θέα προς τον Σαρωνικό.

Είναι μία από τις βασικές διαπιστώσεις της Επιτροπής Αγώνα για το μητροπολιτικό πάρκο Ελληνικού και του Εξωραϊστικού Πολιτιστικού Συλλόγου Κάτω Ελληνικού, που κατατέθηκαν στο πλαίσιο της διαβούλευσης για τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και του Σχεδίου Χωρικής Ανάπτυξης για τον μεγαλύτερο αδόμητο χώρο στο πολεοδομικό συγκρότημα της πρωτεύουσας.
Πολυμελής ομάδα ειδικών μελέτησε το ογκώδες υλικό που ετοίμασε η Lamda Development και κατέθεσε ένα κείμενο 100 σελίδων με το οποίο απορρίπτει βασικές επιλογές των επενδυτικών σχεδίων.

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Κοντονίδες - Λαφαζάνιδες: 1 - 0

Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις πολλές φορές δεν κρίνονται στο "άσπρο - μαύρο" αλλά στις γκρίζες ζώνες...

 
Το εξώφυλλο της ΑΥΓΗΣ 

Τα κείμενα του iskta.gr που θυμίζουν το γνωστό ανέκδοτο του Τοτού με το σκουλήκι, το οποίο...

1. Ο Κοντονής, η “ανανεωτική Αριστερά”, ο “ευρωκομμουνισμός” και το άνευ ορίων θράσος
2. Όταν ο Στάλιν… «σώζει» αντιπολίτευση και κυβέρνηση
3. Το “Εσθονικό” εμπόριο εσωτερικής κατανάλωσης Τσίπρα και Κοντονή

Εντάξει, είναι γνωστό το ποιος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Η συνεχής επανάληψη του ότι "υπάρχει στην χώρα είναι μια μνημονιακή, κάτω από την Γερμανική μπότα, χούντα. Ένας βαθύς ολοκληρωτισμός που στο όνομα του ευρώ, του χρέους και μιας παραδομένης ολιγαρχίας του πλούτου, καταστρέφει και λεηλατεί τον τόπο.", δεν συγκροτεί πολιτική παρέμβαση. Θυμίζουν περισσότερο την εκκλησιαστική πρακτική που αποτυπώνεται στην παροιμία "το πολύ το «κύριε ελέησον» το βαριέται και ο παπάς..."

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Η Αμερική χρωστάει 1,15 τρισ. στην Κίνα



Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

Για ακόμη μία φορά η Κίνα έγινε ξανά ο πρώτος πιστωτής των Ηνωμένων Πολιτειών κατέχοντας μεγαλύτερο μέρος του αμερικανικού κρατικού χρέους από οποιαδήποτε άλλη χώρα, σε μία περίοδο κατά την οποία ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ξεκινήσει τον πόλεμο κατά του Πεκίνου.

Συγκεκριμένα, λίγες μέρες αφού ο Αμερικανός πρόεδρος καταλόγισε στην ηγεσία της Κίνας «αθέμιτες εμπορικές πρακτικές», το υπουργείο Οικονομικών κατατάσσει την ασιατική χώρα στη θέση του μεγαλύτερου ξένου πιστωτή των ΗΠΑ για το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων εννέα ετών.

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Ο Κώστας Λαλιώτης σε ειδική αποστολή ή θερινές ονειρώξεις συριζέων και των «φίλων» τους;




( ένα σχόλιο με αφορμή το κείμενο του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου στο UNFOLLOW:

Ένα κείμενο/πολιτική παρέμβαση του Κώστα Λαλιώτη με αφορμή την 21η επέτειο του θανάτου του Ανδρέα Παπανδρέου. στο thecaller.gr αναδημοσιεύτηκε στην “εφημερίδα των συντακτών” και σε άλλα ΜΜΕ, σχολιάστηκε ευρύτερα σε σχέση με τις εξελίξεις στην πολιτική σκηνή και τους πολιτικούς σχεδιασμούς για τις επόμενες εκλογές.

Την ίδια μέρα που δημοσιεύεται το κείμενο του Λαλώτη δημοσιεύεται ένα άλλο κείμενο ( μήπως τυχαία; ) στο “ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ”, χωρίς όμως καμία αναφορά στον Κώστα Λαλιώτη με τον εύγλωττο τίτλο: Γιατί ο Τσίπρας θέλει τώρα... μόνο ΠΑΣΟΚ. Ο συντάκτης μάλιστα επικαλείται “έγκυρες” πηγές από μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ για να προσδώσει κύρος στις “αποκαλύψεις” του και καταλήγει σε ανάλογα συμπεράσματα με αυτά που εκφράζουν αρκετοί σχολιαστές για την πολιτική σκοπιμότητα/αξία που έχει η "παρέμβαση" Λαλιώτη.

Όπως διαπιστώνεται, πάνω από την χώρα πλανιέται το φάντασμα του Ανδρέα Παπανδρέου. Όμως αυτό το φάντασμα δεν το έφερε τώρα ο Κ. Λαλιώτης ούτε οι πρόσφατοι σχεδιασμοί των επιτελείων του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Το έφερε ο ίδιος ο Α. Τσίπρας με την ακύρωση του δημοψηφίσματος του ΟΧΙ. Τότε αρκετός κόσμος έκανε μια απλή σκέψη: Αν στην θέση του Α. Τσίπρα ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, οι εξελίξεις θα ήταν διαφορετικές...

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Η ιστορία του Μεξικανού ψαρά



Σε ένα παραθαλάσσιο μεξικάνικο χωριό ένας Αμερικανός πλησιάζει έναν ντόπιο που κάθεται στην προβλήτα. “Με τι ασχολείσαι;” τον ρωτά. “Είμαι ψαράς.” Απαντά.-“Θα ναι μια δύσκολη δουλεία Πόσες ώρες την ημέρα δουλεύεις;” -“Να σηκώνομαι το πρωί ρίχνω τα δίχτυα, περίπου τρεις ώρες, γυρίζω σπίτι τρώω κάνω σιέστα με τη γυναίκα μου το απόγευμα παίζω με τα εγγόνια μου και το βραδάκι πάω και πίνω μπύρες με τους φίλους μου.” -Και γιατί δεν δουλεύεις τις διπλάσιες ώρες;” -“Για πιο λόγο;”-“Για να πάρεις μια μεγαλύτερη βάρκα”-“Για πιο λόγο;”- “για να ανοίξεις ένα παράρτημα στην πρωτεύουσα” -“Για πιο λόγο;” -“Για να μπορείς μετά να έχεις έναν αντιπρόσωπο στις ΗΠΑ” – “Για ποιο λόγο;” -“Για να μπορείς μετά να πάρεις σύνταξη και να έρθεις εδώ να ξυπνάς το πρωί να ρίχνεις τα δίχτυα, να γυρίζεις σπίτι να κάνεις σιέστα με τη γυναίκα σου, το απόγευμα να παίζεις με τα εγγόνια και το βράδυ να πίνεις μπύρες με τους φίλους σου”.

απόσπασμα από το:


Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

ΤΑΞΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ



Για τη κρίση στη Βενεζουέλα και την εκλογή της συντακτικής Συνέλευσης, παραθέτω το παρακάτω άρθρο του Valerio Evangelisti που μετέφρασα από το Carmilla, έναν ιστότοπο για τη λογοτεχνία, το φαντασιακό και τη κουλτούρα της αντίθεσης στην Ιταλία. Μια πολύ ενδιαφέρουσα παράθεση της διαχρονικής εξέλιξης του Τσαβικού Μπολιβαρισμού στη Βενεζουέλα και της πρόσφατης πολιτικής και θεσμικής της κρίσης. Και μια κάποια εμβάθυνση στη φύση του εμφυλίου πολέμου που κορυφώνεται σε αυτή τη χώρα. Διότι το ερώτημα του κατά πόσο είναι ακόμα υπερασπίσιμος ο Τσαβικός Μπολιβαρισμός από επαναστατική σκοπιά, δεν αφορά πλέον τους Βενεζουελάνους-ες, οι οποίοι-ες με τη μια ή την άλλη έννοια έχουν ήδη κάνει τις επιλογές τους, μαχόμενοι από τη μια μεριά ή από την άλλη, σε ένα πόλεμο που δεν επιδέχεται πια εναλλακτικών. Αφορά εμάς, που είμαστε στην απέξω και έχουμε ακόμα το επιφανειακό πλεονέκτημα να μπορούμε να θέτουμε τέτοια ερωτήματα.
Κώστας Παπακώστας

ΤΑΞΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ

Για να ξεκαθαρίσουμε αμέσως τα πράγματα, δεν λαμβάνω καθόλου υπ’ όψιν μου τα επιχειρήματα όσων λένε ότι στη Βενεζουέλα, με το σχηματισμό της Συντακτικής Συνέλευσης διακυβεύεται η επιβίωση της δημοκρατίας. Ειδικά όταν το λένε αυτοί, που σχεδόν είκοσι χρόνια ως τώρα υποστήριζαν ότι στη χώρα ευδοκιμεί μια δικτατορία. Η δημοκρατία διακυβεύεται, αλλά όχι εξ αιτίας των διαδικασιών της Συντακτικής Συνέλευσης.

Λεωνίδας Βατικιώτης: H Google, o Τραμπ και η Αριστερά



Το 1936, ο Vladimir Lukyanov κατασκεύασε έναν αναλογικό υπολογιστή νερού, τον πρώτο ικανό για επίλυση μερικών διαφορικών εξισώσεων. Συνίστατο από μια σειρά διαμερισμάτων, διασυνδεδεμένων μεταξύ τους μέσω σωληνώσεων. Ο ρυθμός ροής νερού μεταξύ των σωλήνων συνιστούσε τη διενέργεια μαθηματικών πράξεων και η στάθμη του νερού στα διάφορα διαμερίσματα -με ακρίβεια χιλιοστού- αντιπροσώπευε τα αριθμητικά αποτελέσματα. Οι υπολογιστές νερού χρησιμοποιούνταν ευρέως στη Σοβιετική Ένωση για μοντελοποιήσεις μεγάλης κλίμακας, μέχρι και τη δεκαετία του 1980. Who knew! Υπάρχουν και εναλλακτικές στα ηλεκτρονικά bits. 

Ο Λεωνίδας Βατικιώτης στο κείμενό του «Μηχανή λογοκρισίας κι όχι εγγυητής της ισότητας η Google» με αφορμή δυο περιστατικά: α) Την απόλυση ενός ρατσιστή μηχανικού β) Το γεγονός ότι μειώθηκαν οι επισκέψεις σε ορισμένες ηλεκτρονικές σελίδες αριστερής εναλλακτικής ενημέρωσης μετά από την αναθεώρησή των αλγορίθμων αναζήτησης που έγινε τον Απρίλιο με στόχο να πάψουν να διαδίδονται ψευδείς ειδήσεις, θεωρίες συνωμοσίας και περιεχόμενο χαμηλής ποιότητα, επιχειρεί να βγάλει πολιτικά συμπεράσματα, αλλά και να ερμηνεύσει την σύγκρουση ανάμεσα στην «Κοιλάδα της Σιλικόνης» και τον Τραμπ. Αντιπροσωπευτικό της λογικής του στο παρακάτω απόσπασμα:

Η αυξημένη ευαισθησία που επέδειξε η Google απέναντι στον εργαζόμενό της δείχνοντάς του την πόρτα της εξόδου δεν μπορεί να ερμηνευθεί μόνο στη βάση της μαχητικής στράτευσής της στο στρατόπεδο του φιλελεύθερου κατεστημένου, μαζί με όλους σχεδόν τους τεχνολογικούς γίγαντες και με μοναδικές εξαιρέσεις την Uber και την Tesla. Μια στράτευση που κορυφώθηκε όταν η Κοιλάδα της Σιλικόνης προσέφυγε εναντίον της απόφασης του Τραμπ τον Ιανουάριο να απαγορεύσει τη βίζα στους υπηκόους επτά μουσουλμανικών κρατών.

Μέτρο που τίναζε στον αέρα τον κλάδο της πληροφορικής των ΗΠΑ ο οποίος στηρίζεται στην ικανότητά του να τραβά σαν μαγνήτης τα πιο λαμπρά μυαλά του κόσμου: Από το Πακιστάν μέχρι το Μεξικό.
Και συμπληρώνει:

Επομένως, λόγοι συμφέροντος κι όχι λόγοι αρχής έχουν ωθήσει την Google να πρωτοστατεί στην διαπάλη που διεξάγεται στο εσωτερικό των ΗΠΑ απέναντι στο Τραμπ. Το οικονομικό της συμφέρον βρίσκεται πίσω και από την μάχη που δίνει για τα δικαιώματα των γυναικών, όσο καθολική κι αν είναι η αποστροφή απέναντι σε θεωρίες βιολογικού ντετερμινισμού. 


Όμως, αυτό το γνωρίζουμε απ' την εποχή που εμφανίστηκε ο καπιταλισμός κάθε καπιταλιστής μικρός ή μεγάλος σε κάθε χώρα του κόσμου, οι «λόγοι συμφέροντος» είναι αυτά που τον ωθούν στις πράξεις τοu.Το κείμενο καταλήγει:

- Σε αυτό το βωμό θυσιάστηκε ο 28χρονος μηχανικός…

-  Μήπως λοιπόν θα πρέπει να στενοχωρηθούμε γιατί απέλυσε ένα ρατσιστή η Google; Να κάνουμε καμιά “επιτροπή συμπαράστασης” και να ζητάμε την επαναπρόσληψή του;

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Οι «μισές αλήθειες» του Γιάνη Βαρουφάκη και οι άλλες ...μισές του «δρόμου της αριστεράς»



Δεν είναι η εμμονή το πραγματικό του λάθος. Είναι η αδυναμία να βγει το πραγματικό συμπέρασμα της περιόδου. Ο παράγοντας λαός, η προετοιμασία, η καταλυτική του παρουσία στις εξελίξεις λείπει από την εξίσωση του Βαρουφάκη. Αντίθετα επανέρχονται στο προσκήνιο, με την ευκαιρία των επόμενων εκλογών, όποτε αυτές και αν γίνουν, οι ίδιες αυταπάτες. Διαιωνίζεται η λογική της ανάθεσης και η μη προετοιμασία και συμμετοχή των απλών, καθημερινών ανθρώπων. Διαιωνίζεται η αυταπάτη ότι δήθεν αποφασισμένες ηγεσίες μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Αυτή η πολιτική ηττήθηκε. Αυτή η ευκαιρία χάθηκε. Και ο Γιάνης την επαναφέρει με την ανετιά ενός ικανότατου περφόμερ…
( απόσπασμα από το άρθρο στο δρόμο της αριστεράς: «Οι μισές αλήθειες του Γιάνη Βαρουφάκη» )

1. Πράγματι «η λογική της ανάθεσης και η μη προετοιμασία και συμμετοχή των απλών, καθημερινών ανθρώπων.» είναι ένα σημαντικό συμπέρασμα που αφορά στην πορεία του ΣΥΡΙΖΑ προς την κυβερνητική εξουσία. Όμως αφορά τον όλο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα εκείνης της περιόδου και όχι τον Γιάνη Βαρουφάκη ως υπουργό της κυβέρνησης «πρώτη φορά αριστερά». Ο διαχωρισμός “κόμματος” και “κράτους” είναι ανύπαρκτος για τον συντάκτη του κειμένου. 

 Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα άρχισε πολύ νωρίς να εγκαταλείπει την λογική που επικαλείται το κείμενο, πολύ πριν αποκτήσει ο Γ. Βαρουφάκης κάποια σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι κομματικές ευθύνες που βαραίνουν τις “συνιστώσες” του δεν συγκρίνονται με τις κυβερνητικές ευθύνες του Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος δεν είχε κομματική δράση. Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε προεδρικεντρικό κόμμα με την δική τους ευθύνη. Με δική τους ευθύνη επίσης καταργήθηκε η διάκριση ανάμεσα στο κόμμα και την κυβέρνηση. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς;

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

Ορισμένα κρίσιμα ζητήματα που ξεχνάει να αναφέρει η ΛΑΕ σε σχέση με τον Γιάνη Βαρουφάκη


«Τα παιδία παίζει»

Ο  αυγουστιάτικος καύσωνας φαίνεται πως επηρεάζει την μνήμη αλλά και την κρίση...

Ο Βαρουφάκης και η άνευ ορίων θρασύτητα

Δώσε θάρρος στον χωριάτη …που λέει και η παροιμία.

Δεν φτάνει που ο Γ. Βαρουφάκης ενέσκηψε στο παρά πέντε ως κομήτης και εκ του ασφαλούς, ελέω Τσίπρα, στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, την ώρα που ο τελευταίος με κόπους και θυσίες άλλων έφτασε να διεκδικεί την κυβέρνηση.

Δεν φτάνει, επίσης, ότι ο Γ. Βαρουφάκης πάλι, ελέω Τσίπρα, με τον οποίο μοιάζει αφόρητα σε πολλά και κυρίως στην ευρωπληξία, απέσπασε το πιο κρίσιμο υπουργείο, ήθελε και από πάνω να καθορίσει και την κυβέρνηση.

Όπως, ο ίδιος ο Γ. Βαρουφάκης ομολογεί με το νέο, μίνι τώρα, Κυριακάτικοεπικοινωνιακό σόου του, μόλις άκουσε ότι ο Παν. Λαφαζάνης θα αναλάμβανε το Υπουργείο Ενέργειας, Παραγωγικής Ανασυγκρότησης και Περιβάλλοντος έγινε, περίπου έξω φρενών (!) και όπως ο ίδιος ο Βαρουφάκης ισχυρίζεται, είπε στον Τσίπρα ότι αυτή η κίνηση του συνιστά τεράστιο σφάλμα, δείχνοντας, πέραν των άλλων και την αλλεργία του απέναντι στην Αριστερή Πλατφόρμα.

Το θράσος, όπως βλέπετε, δεν έχει όρια.


Ο Γ. Βαρουφάκης μπορεί να έπεσε από τον ουρανό στον ΣΥΡΙΖΑ, ήθελε, όμως, και από πάνω με αλαζονεία εκατό καρατίων, όχι μόνο να καθορίσει την κυβέρνηση αλλά και να τον εκκαθαρίσει γρήγορα-γρήγορα και απ’ όλο το ενοχλητικό δυναμικό του!

Τα συγχαρητήρια μας!
(ανυπόγραφο κείμενο από το iskra.gr)


Το “θάρρος”, αλλά και η “θρασύτητα” δεν προσφέρονται. Είναι χαρακτηριστικά που τα έχεις ή δεν τα έχεις.

Ανυπόταχτος  δεν γίνεται χωρίς να έχεις το θάρρος να λες καθαρά την γνώμη σου, ακόμα και αν γνωρίζεις ότι δεν θα γίνει αποδεκτή.  Θέλει πράγματι «θάρρος» το να παίρνεις ρίσκα που ίσως σε οδηγήσουν σε ρήξεις και συγκρούσεις.  Η ανυποταγή με κάθε λογής εξουσίες απαιτεί και «θράσος» προς αυτές,

Ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι φανερό στον καθένα ότι έχει περίσσευμα σε θάρρος αλλά και θράσος σε σχέση με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη. Όμως το ζήτημα εκφεύγει από τις προσωπικές διαφορές.

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Ποσοτική χαλάρωση, η μεγαλύτερη μεταφορά πλούτου στην ιστορία




Η ποσοτική χαλάρωση, μετά την αποτυχία όλων των δεδηλωμένων στόχους της, πρόκειται να εγκαταλειφθεί από όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου. Σε κύριο άρθρο του RT εξετάζονται οι αναδιανεμητικές επιπτώσεις των τελευταίων κύκλων της ποσοτικής χαλάρωσης στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιαπωνία και τις χώρες του Νότου, και τα πιθανά σενάρια που θα προκύψουν μετά την εγκατάλειψη των πολιτικών αυτών.
Αναδημοσίευση από «περγάδι (το)»
του Dan Glazebrook*

Φαίνεται ότι η τεράστια μεταφορά πλούτου στους πλούσιους, που κράτησε περίπου μια δεκαετία και είναι γνωστή ως «ποσοτική χαλάρωση», φτάνει στο τέλος της. Από τις τέσσερις μεγάλες κεντρικές τράπεζες του κόσμου - η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, η Τράπεζα της Αγγλίας, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Τράπεζα της Ιαπωνίας - δύο έχουν ήδη εγκαταλείψει την πολιτική της αγοράς χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων (η Fed και η Τράπεζα της Αγγλίας), και η ΕΚΤ σκοπεύει να σταματήσει τις αγορές από το Δεκέμβριο. Η Fed θα πρέπει όντως να αρχίσουν να πωλούν τα επόμενα δύο μηνών από 3.500 δισ δολάρια των τίτλων που έχουν αποκτηθεί σε τρεις κύκλους της ποσοτικής χαλάρωσης.


Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Από τα τρία ...το «μακρύτερο» επιχειρεί να κλαδέψει ο ΣΥΡΙΖΑ!



Όπως θα γνωρίζετε το όνομα του ΣΥΡΙΖΑ είναι “ΣΥΝασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς”. Η μακρύτερη λέξη είναι η “ριζοσπαστική”. Αυτόν τον επιθετικό επιθετικό προσδιορισμό (που δεν αφορά μόνον στην Αριστερά) επιχειρεί να εξουδετερώσει η μακροβιότερη μνημονιακή κυβέρνηση και να αποτρέψει την νεολαία από το να ριζοσπαστικοποιηθεί,  με προγράμματα που χρηματοδοτούνται από ευρωπαϊκά κονδύλια ( εδώ η οδηγία: Monitoring and coaching, through sports, of youngsters at risk of radicalisation )

Με την επισήμανση «Εξαιρετικά επείγον» στάλθηκε από το Υπ. Εσωτερικών προς τους Δήμους και τις Περιφέρειες της χώρας, έγγραφο με το οποίο τους ενημερώνει και ζητά τη συμμετοχή τους σε πιλοτικό πρόγραμμα της ΕΕ, με στόχο την «πλαισίωση και καθοδήγηση των νέων που διατρέχουν κίνδυνο ριζοσπαστικοποίησης».

Το έγγραφο είναι εδώ:
Πλαισίωση και καθοδήγηση, µέσω του αθλητισµού, των νέων που διατρέχουν κίνδυνο ριζοσπαστικοποίησης (Πρόσκληση υποβολής προτάσεων-EAC/S17/2017)

Από τους πρώτους που κοινοποιείται το έγγραφο είναι δύο παρακρατικές δομές, παρακλάδια του «Ευρωπαϊκού Όμιλου Εδαφικής Συνεργασίας - ΕΟΕΣ»:


ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ